Het weekend na het winnen van onze prijs, belooft Ton aan zijn broer Frans dat ze samen een keer naar New York zullen vliegen. Ze gaan dan voor de Allman Brothers Band, die nooit optreden in Europa. De broers zijn allebei grote fans. Ik zal nooit vergeten hoe de een paar koppen grotere broer moet huilen van dat geschenk en Ton snottert mee…

Een paar weken geleden hoor ik Ton de trap op een neer rennen en doordat hij dat normaal veel rustiger doet, raad ik al dat er iets aan de hand is. “De Allman Brothers treden in maart op!” Hij pakt de agenda, puzzelt wat en belt zijn broer, die op dat moment op oefening is in Zweden. Frans is veel vaker weg vanwege zijn baan als kapitein bij het Leger. Ton heeft wat gefoeterd toen broerlief niet op onze bruiloft kon zijn… Dat is allemaal vergeten als Frans direct heel enthousiast reageert en een dag na het einde van de vijfweekse oefening kan Frans met Ton mee!

Het is een heel gedoe om de concerten te boeken, maar uiteindelijk lukt het hem en hebben ze kaarten voor de donderdag en vrijdagavond. De zaterdag is uitverkocht. Ton heeft er wel hoop op dat ze daar alsnog terecht zullen komen. Ze vliegen donderdag, maar vanwege het tijdsverschil kunnen ze dan toch nog een concert meepikken die avond. Wat zullen ze dan stuk zijn! De volgende dag meldt hij zich bij het reisbureau, waar ze ons inmiddels kennen. ''Ik heb nu wel kaartjes van een paar concerten in New York, maar nog geen vlucht en hotel.'' Dat wordt geregeld en de trip kan doorgaan!

Vorige week wordt Ton gebeld dat de tickets er zijn en ik ga even mee om ze op te halen. Ik zie echter twee achternamen staan, met de ene een y en de andere een ij. Ik zeg onmiddellijk dat het niet kan kloppen en ik er zeker van ben dat Frans ook met een ij wordt gespeld. Ton is echter op het verkeerde been gezet omdat zijn beide broers volhouden dat hun achternaam met een y is en zo noemen ze zich ook. Dit speelt al vele jaren en Ton is er al vaak nijdig om geweest dat zijn broers hierin blijven volharden. Ton was een jaar of acht toen zijn vader overleed en wist ook niet beter dat zijn naam met een y werd gespeld. Vele jaren later kreeg hij echter het paspoort van zijn vader in handen en daarin stond toch echt een ij… Vanaf dat moment veranderde hij overal zijn achternaam en vertelde zijn broers dat zij de verkeerde spelling gebruikten. Die weigerden hun naam te veranderen. Inmiddels had ik van Renee begrepen dat de neven en nichten op hun diploma’s wel degelijk te boek staan als ij en we moesten er om glimlachen hoe ze dan toch volhouden dat hun naam niet zo is. Ik wist dus wel zeker dat ook Frans met een ij in zijn paspoort staat en dan doet zich een groot probleem voor! De opgegeven namen mogen in het geheel niet afwijken van de naam in het paspoort. Daar is met name Amerika heel alert op en ze staan niet de geringste afwijking toe. We moeten er maar op rekenen dat er een heel nieuw ticket moet worden geboekt, kosten zo rond de 600 euro…

Uiteindelijk kan het worden opgelost voor 95 euro en kunnen ze gelukkig alsnog vertrekken. Ton gaat nog langs met een taart voor het reisbureau en die waarderen dat zeer. De eerste smsjes en telefoontjes zijn inmiddels binnen en de broers zijn zelfs backstage geweest de eerste avond! Iemand kwam ter ore dat ze speciaal voor de concerten naar New York zijn gekomen en vandaar die geste. Wat zullen ze gestraald hebben ondanks de fikse jetlag! Dat stralen gaat Ton inmiddels goed af, want zijn tanden zijn de moeite waard om te tonen! Het kost wat, maar dan heb je ook wat!

Vannacht vliegen de broertjes terug. Wat zullen ze veel te vertellen hebben! Wie had vorig jaar om deze tijd kunnen denken dat Ton twee keer in een half jaar op Times Square zou staan…