Voor het eerst sinds de geboorte van Sophie gaan Ton en ik een paar dagen samen weg. Twee jaar geleden zijn we al eens een dagje in dit mooie stadje, met onze kids. We besluiten dan om hier nog eens met ons tweetjes terug te komen. Lisa zegt zich wel te vermaken en krijgt wat vriendinnen te logeren. Sophie zal het ongetwijfeld goed doen bij de dames en dat wordt lekker tutten…

Ons hotel zit midden in de stad en met 5 minuten lopen staan we op de Grote Markt. De eerste dag lopen we wat rond en maken we een plan wat we de komende dagen willen doen. We zien steigerbouwers bezig op het plein voor het stadhuis en vragen ons af met welke reden. De opera Carmen wordt de komende dagen opgevoerd in de openlucht. Ik ben een regelmatige operabezoeker, maar Ton in het geheel niet. Dit avontuur wil hij echter wel meemaken en ik steek daarover mijn verbazing niet onder stoelen of banken. Zo zitten we dan in hartje Brugge naar Carmen te kijken en het is een aparte beleving om zo’n spektakel buiten te zien. We zijn beide geboeid door de zang en het spel en dit maken we dan mooi weer mee! Na afloop zegt Ton zelfs dat hij wel vaker naar de opera wil! Daar ben ik altijd voor in. Alleen ballet is voor hem een brug te ver, maar daar vind ik wel vriendinnen voor die met me mee willen…

We verkennen Brugge wel heel grondig en doen 2 stadswandelingen, waarbij we uiteraard allerlei bezienswaardigheden passeren. We bezoeken diverse musea en eten uiteraard een Belgische wafel. Ook de diverse kerken vereren we met een bezoek en we snuiven zo een behoorlijke portie cultuur op. De inwendige mens wordt niet vergeten en een bezoek aan de brouwerij van Ton’s favoriete biertje de Brugse Zot, staat ook op het programma. De gids is een olijke dame, die zelfs mij enthousiast maakt voor bier. Zelf hou ik niet zo van blond bier, maar ben ik meer van kersenbier. Ook daar vertelt ze met een grote kennis over en noemt ze merkennamen die ik beslist moet proberen. Die kans krijgen we onverwacht, want Brugge blijkt dit weekend een bierfestival te hebben. Je koopt dan een glas en dan mag je diverse bieren proeven. We besluiten dit experiment aan te gaan en wurmen ons door de mensenmassa. Het is nog einde middag en we willen hier beslist niet meer zijn over een paar uur, want dan zal iedereen wel behoorlijk dronken zijn schatten we in. We proeven ieder 3 biertjes en besluiten dan dat het wel welletjes is. We staan nog prima op onze voeten en dat willen we graag zo houden! We geven de overgebleven muntjes weg aan een verbaasde jongeman en houden het voor gezien. Dan nog even de laatste kerk in. Wel een echt katholieke gewoonte, kerk en bier…

We gaan naar de heilige bloedkerk. Volgens de overlevering zouden pelgrims druppels bloed van Jezus hebben opgevangen en vanuit Israel naar België vervoerd hebben. Als we er binnen lopen, is die relikwie uitgestald op een tafel, met een vrouw in een kerkelijk gewaad er achter. Mensen lopen langs, doneren muntstukken en mogen het relikwie dan aanraken. Je hoort het gekletter van geld en we zien mensen een kruisje slaan. Ze staan dan even stil bij dit voor hen heilige kleinood. Mijn, van origine, protestante opvoeding speelt me parten. Wat een commercie en staat niet ergens geschreven dat het evangelie om niet (gratis) is? Ik bedenk dat de kerk al te veel geld heeft verdiend aan de aflaten van de arme mensen die geloofden dat ze een plaats in de hemel konden kopen. We snakken naar lucht nadat we allebei de verstikking van deze kerk voelen. We strijken wederom neer op een terras en we ademen weer. Als we ons uitje evalueren, komen we uit op een acht!