De week begint met het Sinterklaasfeest van Sophie op de kinderopvang. Met het fototoestel in de aanslag kom ik binnen. Sophie ziet me, loopt naar me toe, geeft me een knuffel en kruipt lekker op schoot bij een leidster. Sinterklaasliedjes schallen door de ruimte. De kinderen zijn allemaal opgewonden. Er zijn ouders, opa’s en oma’s. Camera’s flitsen voortdurend. Sophie vindt alles best en kijkt eens om zich heen. Als Sinterklaas en Zwarte Piet arriveren, verblikt of verbloost ze niet. Ondertussen zijn er een aantal kinderen in huilen uitgebarsten. Ook daarvan raakt ze niet van slag. Ze wordt uitgenodigd om Sinterklaas een handje te geven en dat vindt ze prima. Ze gaat weer rustig zitten en dan krijgt ze een hele grote rode ballon. Die vindt ze veel leuker dan alle heisa rond dat hoge bezoek. De Zwarte Pieten keurt ze nauwelijks een blik waardig. Ze kijkt nog eens vorsend rond en geniet op haar heel eigen manier. Als ik later de foto’s terug zie, is het echt onze Sophie. Altijd in voor iets nieuws, maar niet gauw in paniek. Alles is leuk en interessant! Als we haar later die dag komen ophalen is ze helemaal in haar sas met een rammelaartje in de vorm van een kerstboom. Haar eerste Sinterklaas is een feit…..

We hebben weer een leuk weekendje in het vooruitzicht. Een concert van rockband Whitesnake. Zanger David Coverdale is al rond de zestig, maar wat een charisma heeft die man! Daar moet hij het momenteel dan ook wel van hebben. Zijn stem is niet meer wat het geweest is, zo hebben we al vaker ervaren de laatste jaren. We gaan dan ook uit een gevoel van nostalgie. Volgens Ton kan het wel eens de laatste keer zijn dat we hem live zien. Dat willen we uiteraard niet missen! Het concert is in Enschede. Daar hebben we een hotel geboekt. Eerst nog even langs een vriendin van me, die ik pas recent weer spreek. We zijn elkaar uit het oog verloren. Ondertussen merken we dat we nog wel in elkaars hart zitten. Ton ziet haar voor het eerst, maar het wordt een gezellige ontmoeting. Dan door naar de stad. We zoeken een leuk eettentje op en overbruggen op ons gemak de tijd die ons nog rest. Er staan al aardig wat mensen bij de ingang, maar gelukkig vinden we een lekkere zitplek. Ook wij worden een dagje ouder tenslotte

Eigenlijk wisten we het al, maar het wordt nu opnieuw bevestigd: de zanger heeft echt zijn beste tijd gehad. De laatste plaat klinkt nog fantastisch. In de studio valt er nog wel heel wat te maskeren. Hier lukt dat niet meer. Het is een leuke show, maar af en toe is het bijna gênant hoe David zich verlaat op zijn bandleden, playbackt en zijn teksten vergeet. Toch vergeven we het hem, want hij bespeelt de zaal wel en met zijn humor wordt het verre van saai. Na afloop zoeken onze vrienden op en babbelen we nog wat na. We hebben een lazy Sunday arrangement bijgeboekt en wat heerlijk om niks te hoeven de volgende dag! We ontbijten laat en slapen daarna nog even verder. Dan is ons weekend al weer voorbij. Met een tevreden gevoel rijden we richting polder. Gelukkig hebben we alle cd’s van de band en daar is het goed naar luisteren! Ach ja, niemand van ons ontspringt de tand des tijds, ook wij niet…..