Lisa heeft een fikse blaasontsteking en dat blijkt gevaarlijk te zijn voor een zwangere in haar laatste weken. Lisa is er behoorlijk ziek van. Ze krijgt echter de goede behandeling en donderdag zijn we voor een check up bij de gynaecoloog. We zien de baby op de echo en alles is weer okay gelukkig. Op de terugweg babbelen we wat en ik besluit om mijn tank nog even te vullen. Lisa mag nu gaan bevallen en dan kom ik in ieder geval niet voor verrassingen te staan als ik ’s nachts naar Heerenveen moet rijden. Ik verwonder me er over hoeveel liters er in gaan, want ik heb nog een halve tank diesel. Opeens zie ik dat met de groene slang van euro loodvrij in mijn handen sta. Ai!!!! Benzine tanken in een dieselauto is niet echt handig. Als ik verhalen hoorde van mensen die hetzelfde deden, begreep ik daar niks van en dat was wel het toppunt van dommigheid. Nu gebeurt het mij dus ook… Ik meld het aan de baliedame en die zegt me om helemaal geen meter te rijden, omdat anders benzine door mijn leidingen gaat en dat funest kan zijn voor de auto. Ze zet een oranje pion voor en achter de auto. We bellen Ton en vragen hem langs te komen. Hij is er binnen een paar minuten. Ik sta te trillen op mijn benen en vraag hem om Volvo assist te bellen. Die stuurt een sleepwagen langs en Ton gaat weer verder, na eerst Lisa thuis te brengen.

Renee is er een weekje en we gaan barbecueën met vrienden die in Indonesië wonen. Er moet nog van alles in huis gehaald worden en we hebben er ons op verheugd de hele middag te gaan kokkerellen.

Bij het benzinestation krijg ik een gratis muntje voor de koffieautomaat. Mijn verstand staat op nul zo ongeveer. Zelfs dat krijg ik niet voor elkaar. De baliemedewerkster is gelukkig begripvol en verzekert me dat ik niet de enige ben die dit overkomt, maar ik voel me echt oliedom. Het duurt niet lang of er komt een sleepauto voorrijden, met een stoere vrouw aan het stuur. Mijn auto staat er in een mum van tijd op en we rijden naar de plaatselijke Volvo garage. De chauffeur maakt een opmerking dat ik wel heel dichtbij het benzinestation woon en ik vertel haar dat ik net ben verhuisd. Als ik mijn oude adres noem zegt ze: “de straat?” Er ontspint zich een heel gesprek over de prijs en ook zij was onder de gelukkigen met 3 loten, al was het dan slechts de wijkprijs. We halen herinneringen terug aan die avond en voor ik het weet zijn we bij de garage en nemen we al weer afscheid. Ze vertelt nog dat ze elke week wel iemand van de snelweg ophaalt met hetzelfde probleem. Die hebben dan kilometers doorgereden en ze zegt me mijn zegeningen te tellen en me gelukkig moet prijzen dat ik er op tijd achter kwam. We relativeren dit alles ook weer met een glimlach, omdat we immers net nog ons geluksmoment van ruim een jaar geleden in herinnering halen. Ik loop de garage binnen en meld me daar met een “hier is dan het domme blondje”. Ze beginnen te lachen, maar ook nu weer hoor ik dat het iedereen kan overkomen. Dacht ik tot nu toe dat het een vrouwending zou zijn, inmiddels weet ik wel anders. Mijn gevoel wordt er weinig anders van en dit wil ik nooit meer mee maken! De garage stelt voor om een dop te plaatsen waardoor ik geen benzine meer kan tanken. Daar ben ik helemaal voor. Het domme blondje is nu tegen zichzelf beschermd, tenminste op dit punt dan……