Al heel vaak hebben we tegen elkaar gezegd dat we een keer willen gaan wokken. Nieuwjaarsdag lijkt ons wel een mooie gelegenheid. Zelf ben ik niet zo van Chinees eten, maar ook ik kom aan mijn trekken. Het toetjesbuffet kan ik niet weerstaan. Toch weer meer calorietjes gegeten dan ik van plan ben. Daar gaan mijn goede voornemens…..Sophie snaait mee en iedereen heeft het naar zijn/haar zin. Als we thuis komen, ploffen we op de bank. Natuurlijk willen we ook kijken waar de Kanjer van de Nationale Postcode Loterij gaat vallen en we nestelen ons voor de buis. Groot is de verbazing als die prijs in een seniorenflat valt. De mensen die er wonen zijn al behoorlijk welgesteld zo te zien en de meesten boven de tachtig. De fiscus is in dit geval wel lachende derde denk ik direct. Nu belasting betalen, maar hun kinderen op korte termijn weer….Nou ja, voor even zullen ze blij zijn, maar beseffen doen ze het nog lang niet weten we uit ervaring.
De volgende ochtend gaat Ton naar de huisarts. Hij blijft maar hoesten. Zijn stem is niet om aan te horen. Het is al niet zo’n prater, maar nu krijg ik een paar zinnen per dag. De arts vermoedt een bronchitis. Ton krijgt een antibiotica kuur en dan zou het met een week beter moeten zijn. Een paar dagen later is ook Sophie aan de beurt. Zij krijgt eveneens een kuurtje vanwege een oorontsteking. Sinds ze naar de kinderopvang gaat, blijft ze verkouden. Hopelijk knapt ze er van op.

Renee gaat weer voor een paar dagen naar Culemborg. Lex blijft logeren met zijn neef. We zien de heren nauwelijks omdat ze de hele dag aan het gamen zijn. Tenminste, als ze uit bed zijn, want het dag/nacht ritme draaien ze nogal om. De mannen willen graag naar de film en zo brengt Ton ze twee avonden achter elkaar naar de bios. Lisa en ik hebben een nachtje Amsterdam gepland staan. Een tijd terug al heb ik via vakantieveilingen een hotel geboekt, echt spot goedkoop. Die bon gaan we nu verzilveren! We gaan met de trein, want ons hotel ligt op het Damrak. Voor mij de eerste keer om met een ov-chipkaart reizen en ik vind het nogal een onderneming. Lisa coacht me en het lukt! We moeten wel eerst met de auto naar Lelystad, want hoewel ons jaren lang een treinstation is beloofd, die gaat er niet komen. Met dank aan de politiek…

We wandelen zo van het station naar ons hotel. Wat heerlijk om te kunnen rondlopen in deze stad en dan te weten dat je niet de laatste trein naar huis hoeft te nemen! We boeken eerst alvast een film voor de avond en gaan dan de Kalverstraat in. Veel kopen we niet, maar kijken is altijd leuk en af en toe pauzeren we voor een drankje. De middag vliegt voorbij en dan zijn we al weer aan het avond eten toe. Ik weet een leuk restaurantje waar ik wel vaker ben geweest en daar strijken we neer. We eten heerlijk en met een paar minuten zijn we dan in de bioscoop. We kijken een voorspelbare en romantische film: “New Years Eve.” De film speelt zich af in New York en ik herken inmiddels aardig wat plekjes. Lisa en ik slapen daarna als roosjes. De volgende ochtend pakken we een croissantje in een tentje om de hoek. We sluiten af met een Chinese massage. De vorige dag zien we een uithangbord met reclame en in een spontane bui boeken we. Mijn masseuse weet wel wat ze doet, maar spaart me niet! Lisa hoeft minder te lijden, maar heeft waarschijnlijk minder “knopen” in haar nek…. Met een voldaan gevoel pakken we de trein naar huis. Wat heerlijk om als moeder en dochter weer eens iets samen te ondernemen! Dat gaan we vaker doen nemen we ons voor, al is het maar 1 keer per jaar……