Vanaf half juni tot aan de komst van Sophie, staat alles in het teken van de naderende geboorte. Het lijkt wel alsof er daarna geen dagen mee komen. Onze agenda blijft maagdelijk wit na de uitgerekende datum. Als Ton een concert wil boeken voor 1 augustus, zeg ik hem dat hij dat uit zijn hoofd moet laten, want we weten immers niet wanneer de baby komt. Nu vraagt hij braaf of hij al weer naar een concert kan. “Ja hoor, het leven is letterlijk en figuurlijk begonnen” roep ik. Zelf gun ik me ook weer pleziertjes. Ik laat me verwennen met een gezichtsbehandeling bij de schoonheidsspecialiste en een paar dagen later zit ik bij de kapper. Wat heerlijk even weer gewoon Tsjitske te kunnen zijn en mezelf te laten vertroetelen, in plaats van alle aandacht te geven aan die allerliefste Sophie en haar mama. Het zijn schatjes, maar nu ben ik zelf even aan de beurt. Het eerste saunabezoek is ook al gepland en de meisjes redden zich wel met opa Ton.

Het is vermakelijk om te zien hoe Sophie met opa door de kamer danst op muziek van de Eagles. Dat vindt ze veel gezelliger dan in de box of in de wieg. Sophie komt nog veel in de nachten en omdat ze geen flesje pakt, is het pittig voor Lisa. Die komt dan ook structureel slaap te kort. Wij zorgen gedurende de dag wat vaker voor Sophie en dat vinden we helemaal niet erg! Morgen maar weer eens de kolf en bijbehorend flesje proberen. Tot nu toe is dat geen succes gebleken, maar de aanhouder wint! Sophie is een wakker kindje en haar heldere ogen veranderen per dag van kleur. Grijsblauwe ogen kijken me aan en ik ben elke keer weer vertederd als ik haar zie.

De wasmachine draait overuren en ik zou wel wat meer ruimte willen in de bijkeuken, ook om de was op te kunnen vouwen. Ton gaat aan het werk en aan het einde van de dag heeft hij het aanrechtblad verlengd, stroom bijgelegd voor een extra vriezer en zijn de planken voor de wasmiddelen gemonteerd. Om met mijn wijlen beppe te spreken “een handige man is maar alles”. In haar geval was het een tikje cynisch bedoeld, omdat haar man, onderwijzer, nog geen spijker in de muur kon slaan. De geschiedenis herhaalde zich toen dochterlief ook trouwde met een man die het van zijn hoofd moest hebben. Die van mij is een handige Harry, maar dat heeft hij goed verborgen kunnen houden de afgelopen maanden. Alhoewel….hij kon de bouwvakkers niet om de tuin leiden en sprak te bijdehand over zaken waar mensen normaal gesproken niet zo veel kaas van gegeten hebben. De gezelligheid van de bouw zullen we niet gauw vergeten!

We genieten van onze tuin en schuiven de wandelwagen van Sophie dan gezellig bij. Verborgen onder een muskietennet, schommelen we haar in slaap. Lisa voegt zich bij ons en zo vliegen de dagen voorbij. Voorzichtig denken we na over een paar dagen vakantie met ons tweetjes. Er is leven na de geboorte……