Er komen twee jongens mij tegemoet fietsen, ik hoor ze wat spottende opmerkingen maken over Mega Mindy. Mijn blik volgt die van hen en
verderop staat een meisje van ongeveer 6 in een heus Mega Mindy pak. De jongens fietsen verder en roepen luid; Mega Mindy, help ! Als een ware
superheldin kijkt ze direct om zich heen waar haar hulp nodig is. Fantastisch zoals kinderen nog kunnen kruipen in de huid van een ander.
Ook wij hebben geregeld cowboys, politiemannen en het A-team in huis. Helaas zitten er ook wel eens new kids bij ons aan tafel, alleen eten deze wel
met bestek.

Als kind kon ik ook uren fantaseren. En nu doe ik dat nog wel. Zo lijkt het me helemaal geweldig om, net als in de film An Officer and a Gentleman,
opgehaald te worden op mijn werk. Ik zie het al helemaal voor me, druk achter mijn bureau, de deur gaat open en daar staat mijn grote liefde (is nog
steeds mijn eigen man). Hij loopt stilzwijgend maar met een veelbetekenende blik op mij af, tilt me op en neemt me in zijn armen mee.  Liever zo’n fantasie dan de gevoelens die je oproept als je denkt aan je periodieke uitstrijkje. Het begint al ‘s morgens dat je het langste shirt uit je kast haalt zodat, als je half ontbloot de behandelkamer inloopt, het vrouwelijk gedeelte nog bedekt is. Dat gevoel van weerloos overgeleverd zijn aan…getver!

Ondertussen bedenk ik me dat mijn fantasie stopt op het moment dat mijn man me in zijn armen meeneemt. Ga straks eens bedenken hoe het verder gaat. Ben heel benieuwd waar hij mij mee naar toe neemt. Misschien staat er wel een privé vliegtuig klaar om naar Hawaï te vertrekken. Dan doen we onze huwelijksreis nog eens over…. Aloha !!!