En dan is het eindelijk zo ver: de housewarmingparty! Wat een weertje! Werkelijk een zonovergoten dag en gelukkig hoeven al die 100 mensen dus niet met moddervoeten door ons nieuwe huis heen te banjeren. De afgelopen week zijn we nog tot en met donderdagavond bezig met allerlei dingen ophangen en rondt Ton de laatste klussen af. Hij komt er echter niet aan toe zijn eigen werkkamer in te richten. De overige bewoners hebben hun ruimtes spic en span, maar de heer des huizes offert zich op en bromt dat hij zijn deur wel dicht houdt. Vrijdag halen we een onze gasten uit Israel van het station in Utrecht en al na een half uur in Emmeloord, rijdt Ton wederom in omgekeerde richting, nu om zijn kinderen op te halen. Ze hebben ieder een logeetje bij zich ter ere van ons feestje. We zijn helemaal op van al het stressen van de laatste weken en kunnen maar weinig van elkaar hebben. Gelukkig zien we dat op tijd en kunnen we het ook wel weer relativeren. Wat niet af is, is maar niet af…

Afgelopen donderdag worden de meubels geleverd en dan blijkt dat onze bank niet goed is besteld. Wij zullen het zonder moeten doen voorlopig. Ton vraagt om een leenexemplaar en die wordt gelukkig dezelfde dag nog geleverd. Het is echter een zwart-wit gestreepte bank en onze stoelen hebben ook al strepen. Daarom juist hebben we een effen bank gekocht. Ik ren naar de winkel voor een grand foulard in de juiste kleur en het staat uiteindelijk zo gek nog niet.

Rond een uur of twaalf komt het cateringbedrijf en binnen de kortste keren staat er een bar, tafels en komen de serveersters binnen. Dan is het wachten op de eerste gasten en die melden zich al snel. We hebben tegen iedereen gezegd dat we geen cadeaus willen, maar het duurt niet lang of onze eettafel staat vol met allerlei manden, gevuld met lekkers en ik krijg meer bossen bloemen dan ik vazen heb. Verder leuke dingen voor de tuin en zelfs een appelboom! Het bestuur van Culemborg Blues heeft een reddingsboei gepimpt met hun naam en we krijgen ook nog een scheepstoeter en een boot sleutelhanger. Wat origineel en hoe leuk! Onze wijnvoorraad is inmiddels ook aardig aangevuld. We hebben geen tijd om alles uit te pakken en als we dat ’s avonds doen, blijkt iemand een staatslot voor ons te hebben gekocht. Dat is wel echt humor! Verder vinden we ook presentjes zonder kaartje en ik kan dus niet iedereen bedanken, maar ze zullen vast snappen dat we er blij mee zijn.

Ton en ik leiden om de beurt wat mensen door het huis en als iedereen het heeft gezien, kunnen ook wij aan een sapje en brengt Ton een toost uit met een geheel eigen speech, hier en daar met een kwinkslag en niet te lang, maar ook naar iedereen uitsprekend dat we heel blij zijn met hun komst. Dan volgt een buffet en sluiten we af met een concert van 2 goede bekenden.

Het is een bont gezelschap met diverse buitenlandse gasten, maar ook met voor mij onbekenden, van het vroegere werk van Ton. De sfeer is super ontspannen en de zon blijft maar stralen. We hebben nog even snel een springkussen geregeld voor de kleintjes en ook dat blijkt een schot in de roos. De tieners chillen nog na op de steiger en het was nog lang gezellig in Emmeloord.

We worden allebei met hoofdpijn wakker, maar beter nu dan gisteren. De zon straalde, maar wij ook. Wat een voorrecht om ons nieuwe huis te mogen inwijden met mensen waar we om geven. Een nieuw begin….