Het is nog even wachten geblazen: op de aannemer, maar vooral ook op het kindje van Lisa. Elke dag is er één en we tellen eerst af tot de housewarmingparty op 5 juni. Dan komt de uitgerekende datum van 13 juli ook in zicht. Woensdag gaat Lisa weer voor een 3D echo en we zijn nieuwsgierig hoe het meisje er nu uit ziet! We vertellen eerst dat we er de vorige keer geen flauw benul van hadden dat alles zou worden opgenomen en dat we ons nu in zullen houden. Dan zien we het gezichtje en herkennen we de trekken van Lisa in haar. Lekkere wangen, volle lippen en een bekende neus. Wat een prachtig gezicht en wat is ze gegroeid in vergelijking tot de vorige keer! Ze trapt aardig van zich af als de echo haar kant op komt, maar we “vangen” haar gezichtje. De mevrouw van de echo kijkt naar Lisa en concludeert dat haar dochtertje echt heel veel op haar lijkt. `Kijk ze knuffelt met de navelstreng`. Verder vertelt ze dat ze al heel veel haar heeft en dat ze waarschijnlijk met een flinke bos ter wereld komt.

Lisa krijgt weer een sleutelhanger met haar meisje er op en we lopen glimlachend naar buiten. In de auto kijkt ze steeds naar de foto en verzucht ze hoe verliefd is op haar kindje. De dagen daarna weet Lisa ook weer dat zwanger zijn ongemakken heeft, want ze heeft behoorlijke rugpijn en weet niet in welke houding ze moet gaan liggen. Nog 9 weken te gaan… De intake met de kraamverzorgster is gepland en we krijgen te horen dat we geen dekbedje mogen aanschaffen. Nee, daar waren we al achter, maar ik word zo onderhand kriebelig van alle regeltjes. We zullen een midden moeten vinden tussen onze eigen weg gaan en de steeds weer wisselende beleidsregels rond de nieuwste inzichten in babyverzorging. Ik hoop zo voor Lisa dat ze relaxed zal blijven tussen alle adviezen door. Ik hou haar voor ogen dat haar kindje voorlopig alleen haar borst, liefde en warmte nodig heeft, dat schema´s niet op de eerste plaats komen. Als ik een babyzaak in loop word ik overspoeld door alle merkkleding en allerlei artikelen waar ik nog nooit van gehoord, laat staan gezien, heb. Wat een commercie… Het matrasje van de wieg lijkt me dun en we laten dat checken. Dat blijkt te kloppen en we laten die op maat maken. Daarvoor geldt ook weer dat er precies zo veel mm ruimte mag zijn en niks meer, tegen wiegendood. Zo wordt alles steeds echter rond de aanstaande geboorte van ons kleinkind. Lisa is aan het afronden voor haar eerste jaar en gaat per 1 juni met zwangerschapsverlof. De school werkt hierin erg mee en daar zijn we blij mee! Lisa doet het goed en gaat over. Ik ben echt trots op haar dat ze dat voor elkaar krijgt en ze krijgt daarover ook complimenten van haar mentor.

De tuin van ons nieuwe huis ligt op het zuiden en Lisa kan straks op de steiger, voetjes in het water, naar haar bevalling toe leven. Dan is er echter wel heel veel gebeurd in en rond het huis! Ik kan niet wachten totdat de keuken staat, de gordijnen hangen en de meubels zijn geleverd. We laten alles schilderen, maar de commode, babykast en ledikantje, doen Lisa en ik zelf. Dat is immers veel te leuk en dan kunnen we samen de babykamer inrichten met de zee van spullen die we inmiddels hebben verzameld. We tellen de weken af en konden we het wiegje maar vol kijken……