Een dag na het winnen van onze prijs zijn we een weekendje in Breda. We willen de omgeving verkennen en gaan fietsen. Daar komt echter niets van. We praten alleen maar. We lachen en huilen samen. De stemming kan zo maar in een paar minuten omslaan. Slapen doen we nauwelijks en we kijken elkaar regelmatig ongelovig aan. We komen tot niets en de bestelde fietsen raken we niet aan. Nu zijn we weer een dagje in deze gezellige stad en hoe anders voelen we ons na ongeveer een half jaar! We zijn inmiddels weer geland en beginnen aan het idee te wennen dat we geen geldzorgen meer hebben.

Lex is jarig en wil graag een compleet Feijenoord tenue. Ton bestelt het bij zijn favoriete club. Hij gaat maar eens bellen als het er een paar dagen voor de verjaardag nog niet is. Dan krijgt hij te horen dat de sokken en broekje niet leverbaar zijn. Dat terwijl hij daar bij het opgeven van de bestelling niets over hoorde. Ton is woest en bijt de man aan de telefoon toe dat die maar bij Ajax moet gaan werken… Lex wordt ingelicht en het lijkt Ton beter dat Ingrid, de moeder van Lex, de bestelling dan alsnog gaat doen. Ton staat na zijn telefoongesprek vast en zeker op een zwarte lijst. Maar dat blijkt helemaal niet nodig! In Breda hebben ze een tenue voor Lex en worden zijn naam en nummer 13 ook nog op het shirt geprint. Wat zal Lex straks stralen!

Het wordt steeds drukker in de stad en we vluchten de bioscoop in. Net als een paar maanden daarvoor. Toen de toepasselijke film slumdog millionaire, nu een iets lichtere film over een vrouw van 40 die een relatie krijgt met een man van 24. Leuk hoor, maar niks voor mij en ik hou het lekker bij Ton…

We stappen in de auto en rijden naar Culemborg voor de verjaardag. Het snoetje van Lex als hij het cadeautje uitpakt, vergeten we nooit meer… Hij houdt zijn tenue de hele avond aan en de volgende dag verzucht hij aan de telefoon dat dit het mooiste cadeau is wat hij heeft gekregen.

Lisa staat een tijdje terug in het meisjesblad the Girlz en naar aanleiding daarvan heeft de redactie van radio 3 FM haar gespot en gevraagd voor een radio-interview. Het mag ook vanuit huis met de telefoon, maar het is natuurlijk veel interessanter naar de studio te gaan. Uiteindelijk gaat Ton ook mee en filmt hij alles met de net aanschafte handy-cam. Lisa zal voor een paar minuten geinterviewd worden, maar de radio presentator houdt van improviseren en zo zitten Ton en ik ook opeens in de uitzending. Lisa babbelt er lustig op los en als ze wordt gevraagd een oproepje te doen aan leuke jongens in het land, gaat haar dat heel goed af! Er komen allerlei reacties binnen en ze pikt er eentje uit. Hij wordt gebeld en de jongen blijkt heel veel raakvlakken te hebben met haar.
De redactie belooft het nummer te geven, maar maant haar wel tot voorzichtigheid. Ze kan niet wachten en gaat zelf alvast op zoek via Hyves. Lisa is dol enthousiast als ze hem gevonden heeft en stuurt direct een mail. Het begin van een uitgebreide kennismaking en wie weet waar dat nog toe leidt…

Ze memoreert: “jouw eerste man heb je via de krant, je tweede via internet en ik de mijne misschien wel via de radio”. Zo moeder, zo dochter…