De postcodeloterij wil een mailing uit doen met het verhaal van een prijswinnaar en vraagt mij om een interview. Ik geef aan dat ik het zo langzamerhand wel welletjes vind. Aan het einde van dit jaar sta ik ook al weer in een blad en dan is het wel even genoeg. Ik vertel dat ik het leuk zou vinden als ze Ton eens een keer benaderen en daar hebben ze tot dan nog niet aan gedacht. Zo krijgen we bezoek van 2 mannen van de postcodeloterij en babbelen we over onze belevenissen tot nu toe. Het is een reuze gezellig bezoek. Ze zijn er snel achter dat Ton een echte muziekfanaat is. Daar blijkt al direct een raakvlak met de interviewer. Diverse artiesten komen voorbij en Ton vertelt heel geanimeerd over de bijzondere trip die hij maakte met zijn broer. Drie concerten in vier dagen en dat in New York. We vertellen voor de zoveelste keer wat we voelden toen we de prijs wonnen en wat het met ons deed. We gaan opnieuw terug in de tijd en glimlachen om het ongeloof waar we nog dagen in leefden. Inmiddels staan we aardig met onze voetjes op de grond. Iemand vroeg me pas of ik gelukkiger ben geworden door de prijs. Nee, want het geluk zit hem echt niet in geld. Ik zal echter niet ontkennen dat het ons leven makkelijker heeft gemaakt. Daar genieten we volop van! Onze zomervakantie is al geboekt en zo’n reis hadden we anders nooit gemaakt. We gaan een busreis doen door West-Amerika, van San Francisco tot Los Angeles. Deze trip maken we met Lex en Renee samen. Lisa gaat nog een weekje met een vriendin naar Spanje. Wij passen dan op Sophie. Jos heeft ook al plannen voor volgende zomer en zo zijn we allemaal al onder de pannen, terwijl de winter nog moet beginnen! In een spontane bui loop ik het reisbureau binnen en boek ook nog een paar dagen Lissabon voor Ton en mij, al zeer binnenkort. Dit voorjaar dan nog een trip naar Londen met Lisa, vriendin Karin en diens dochter. Winnen doe je bij de postcodeloterij!

Lisa is 18 jaar geworden en dat is een feestje waard. De eerste rijles is inmiddels achter de rug. Het weekend viert ze haar mijlpaal met vrienden en gaan ze samen uit. Ze is al eerder meerderjarig verklaard vanwege de geboorte van Sophie, maar nu hoort ze echt bij de volwassen wereld. Wat is het nog maar kort geleden dat ik haar wiegde en dezelfde liedjes voor haar zong als die ik nu neurie voor Sophie… De jaren vliegen voorbij. Mijn lachrimpeltjes worden steeds dieper en lezen zonder bril gaat echt niet meer. Inmiddels heb ik ook nog gehoorapparaten en kan ik niet ontkennen dat ik geen 18 meer ben. Deze fase heeft echter ook haar charme en saai is ons leven zeker niet.

Eerst nog naar de musical ‘we will rock you’ met ons vieren. Het is een bruisend spektakel en alhoewel Lex het geheel een 7 geeft en wij een 8, lopen we grijzend de zaal uit. We zoeken een leuk eettentje in de stad en sluiten het weekend af met een heerlijke maaltijd.

Ja, wij zijn rijker geworden, maar dat is veel meer dan geld alleen. Wij vieren het leven!