We hebben net na het winnen van de prijs besloten om met ons zessen het jaar uit te knallen in Disney Parijs. Op oudejaarsdag rijdt ons taxibusje voor en worden we naar Schiphol gebracht. Daar stappen we op de Thalys. De voorlaatste trein is kapot en al die mensen moeten bij ons in de trein. We voelen ons als sardientjes in een blikje, maar gelukkig hebben wij voorrang op de mensen die de pech hadden de gestrande trein te hebben geboekt. Wij kunnen in ieder geval zitten! De reis verloopt redelijk vlot ondanks de vertraging van een uur. Waar had ik ook al weer gelezen dat je nu een extra toeslag moet betalen op de Thalys omdat die voortaan sneller zou rijden…

We arriveren in de hele grote hal van Gare du Nord en zoeken onze weg naar de metro. Gelukkig blijkt dat niet al te moeilijk en zo komen we ergens begin middag in ons hotel aan. Het hotel heeft als thema boten/zee en dat is werkelijk overal in doorgevoerd. Van de gordijnen op de kamer tot de uniformen van het personeel. Die avond eten we in ons eigen restaurant en de avond heeft een Caribisch tintje door live muziek, exotische kostuums en als we binnen komen krijgen we een strohoed op. We ondergaan dit alles met een glimlach, scheppen op van het buffet en dan op naar het vuurwerk…

Lex en Renee zijn er 7 jaar geleden al geweest met Ton en hun moeder. Voor Jos, Lisa en mij is het de eerste keer. We kijken onze ogen uit naar de kerstversieringen. Het licht van het kasteel van Mickey is werkelijk schitterend. Het lijkt wel alsof er diamanten op zitten en alles glinstert je tegemoet. Rond tien uur begint er discoachtige muziek te spelen en we beseffen dat iedereen nu al een plaatsje aan het zoeken is voor het vuurwerk. Het is ondertussen snoei en snoeikoud en door te dansen op de muziek kun je jezelf nog een beetje warm houden. Het wachten duurt lang en het wordt steeds drukker op de hoofdstraat. Wij staan lang niet vooraan, maar om half twaalf kan er niemand meer tussen en staan we mannetje aan mannetje. Er zijn er die gewoon doordouwen en Ton schiet soms uit zijn slof, maar eigenlijk ben ik er ook wel blij om dat hij zijn mond open trekt, want het is werkelijk vreselijk hoe mensen kunnen doen. Dit rattengedrag is niks voor mij. Als mensen een buggy in je knie drukken, moet je wel opzij gaan… Ik ben verbijsterd over de mensen die baby’s van een paar maanden meenemen en ik zie zelfs kinderen zonder handschoenen. Uiteindelijk wordt het twaalf uur en aanschouwen een prachtig siervuurwerk. Het is echt schitterend om te zien, maar dit alles duurt slechts 5 minuten. We wensen elkaar alle goeds voor 2010, keren om en kruipen ons bed in. Dat wachten wordt het thema van onze paar dagen Disney. Het is er zo ongelooflijk druk dat wachttijden van anderhalf uur voor een attractie heel normaal zijn. Ook dan weer voor een ritje van een paar minuten. Niet aan mij besteed en daar zien we een duidelijk verschil tussen onze samengestelde gezinnen, want Lex, Renee en Ton blijven het liefst van de ochtend tot de avond op het park. Jos, Lisa en ik trekken dat niet en soms splitsen we ons even op. We vergapen ons aan de vele Disney winkels en iedereen krijgt een bedrag aan geld om een souvenir van te kopen. Dit unieke oud en nieuw vergeten we nooit meer!

De terugreis verloopt heel voorspoedig en het oude jaar ligt inmiddels achter ons. Een jaar waarin ons leven helemaal op zijn kop stond en onze toekomst voor altijd zal bepalen. We dachten het nieuwe jaar wat meer rust te krijgen, maar het Zwitser Leven gevoel moet nog even wachten… Lisa, van net 17, is zwanger. Dat betekent een nieuwe uitdaging voor Ton en mij. Lisa en haar kindje zullen onze zorg nodig hebben. Gelukkig hebben we de middelen, de tijd en straks een geschikt huis. Uitdaging genoeg voor 2010!