Via mijn verhaal in de Libelle van vorig jaar, heb ik weer contact gekregen met een oud-collega, Erica. Ze is zowel uiterlijk, als innerlijk een bijzondere vrouw. Wonderlijk hoe we direct de draad weer oppakken na onze hernieuwde kennismaking. We zien elkaar een keer of 6 dit jaar. Steeds als ik bij haar ben, valt me op hoeveel bloemen er staan. Ze vertelt dat ze altijd nog wel iets met bloemschikken wil doen. Ik stel haar voor om samen een keer een workshop te gaan volgen. Ze is direct enthousiast. Dan zie ik dat er in de maand december een speciale gelegenheid is, waar we samen bloemstukjes voor Kerst leren maken. Dat lijkt ons wel wat! Onze “juf” doet voor hoe het moet en wij gaan aan de slag. We zijn helemaal trots op het resultaat! Als ik er mee thuis kom, gelooft Ton niet eens dat ik het zelf heb gemaakt. Missie geslaagd!

Sophie viert Kerst op de kinderopvang. Iedereen maakt een gerechtje, zo ook ik. Bladerdeeg flapjes met appel en rozijnen. Lekker makkelijk, maar toch lekker. Lisa, Sophie en ik gaan samen. We zijn wat vroeg, maar het is al wel een drukte van belang. Sophie kijkt eens rond, pakt een loopauto en manoeuvreert door de ruimte. Ze vindt alles best en slaat alles weer gade op haar geheel eigen manier. We kunnen we aan tafel. Sophie snaait van alles een beetje mee en eet voor haar doen best veel. Dan weer naar huis, bad en bed. Alle indrukken zijn toch wel wat veel voor het kleine meisje.

Vriendin Karin heeft een concert voor me geboekt. We zijn allebei fan van Petra Berger en die treedt op, met een scala aan andere artiesten. Het concert vindt plaats in de Oude Kerk in Delft. De ambiance is prachtig voor een kerstconcert. Een groot koor geeft extra cachet aan het geheel en we zingen ook nog samen. Jan Vayne begeleidt op de piano. Uiteraard improviseert hij ook nog een prachtig stuk. De avond vliegt voorbij. Als er wordt afgesloten met een swingend nummer, staat iedereen te klappen en mee te wiegen op de muziek. Ondertussen zijn Ton en Karin´s man Arnold, naar de stad gekomen. Daar ontmoeten we elkaar en gaan we aan de borrel. Arme Ton is de Bob, maar de gezelligheid is er niet minder om. We slapen in een nabijgelegen bed en breakfast. De volgende dag gaan we richting Culemborg. Daar slapen we weer op ons vaste adresje. Renee heeft een kerstoptreden met haar koor die middag. Dat pikken we dan mooi mee. De drukte van Kerst verrast me altijd weer. Toen ik nog werkte riep ik dan “het lijkt wel alsof er geen dagen meer komen“. Gelukkig hoeven we dit jaar geen kerstdiner te maken en wat heerlijk om al de gekte van het boodschappen doen aan ons voorbij te laten gaan……

De cd speler draait kerstliedjes, kaarsjes branden, kerstkaarten stromen binnen. Sommige tradities zijn zo gek nog niet. Lisa organiseert een kerstontbijt op school. Ze moet al om 8 uur op school zijn. Met haar liefste glimlach vraagt ze me om haar weg te brengen. Zo zitten we om 7 uur al in de auto. Als ze later die middag thuis komt, is de dag gelukkig geslaagd en kan ook zij aan een welverdiende vakantie beginnen…… Nu wij nog!