Onze Volvo garage vindt het enthousiasme van Ton over zijn auto zo leuk dat ze hem een cursus aanbieden om zijn auto nog beter te leren kennen. Broer Johan ging destijds mee met de proefritten en was zelfs aanwezig bij de aflevering van de auto. Uiteraard nodigt Ton juist hem uit om deze dag met hem mee te beleven. Ton komt thuis met certificaat van Volvo dat hij het er goed vanaf gebracht heeft. Hij grijnst van oor tot oor als hij vertelt wat hij allemaal heeft geleerd. De ingebouwde veiligheidssnufjes werken ook echt en daar hebben ze veelvuldig mee geoefend. Diezelfde week gaan onze winterbanden er weer onder en laat de sneeuw maar komen, al mag het nog even duren. Eerst maar eens de herfst uitluiden. Onze fruitbomen en druiventakken zijn al helemaal kaal. De overkant van het water is normaal gesproken een groene oase, maar de bladeren die nog aan de bomen hangen zijn goud gekleurd. Er vallen steeds meer gaten in de zee van groen van de afgelopen zomer. Als de wind om ons huis waait en het buiten guur is, doen we kaarsjes aan, draaien we de verwarming hoger en genieten we van de warmte van ons stulpje. We wonen er nog maar sinds juni, maar voelen ons er al helemaal thuis. Mijn ogen zoeken alvast een plekje voor de kerstboom straks en ik weet zeker dat Sophie al die lichtjes geweldig zal vinden. De schoorsteen wordt geveegd en dan kan de houtkachel aan, heerlijk!

Mijn vriendin Ria en ik gaan naar de sauna. De vorige keer dat we daar zijn, is er net de diagnose van kanker. Nu zijn alle behandelingen achter de rug en is de tumor weg! Haar toekomst ligt weer open, maar het is er wel eentje zonder haar overleden man. We dobberen voornamelijk in het zwembad omdat je daar kunt praten. We laten ons ook nog verwennen met een heerlijke massage en we klinken op onze vriendschap, sinds begin jaren tachtig. Ik heb meerdere vrienden en vriendinnen met wie ik al zo lang een geschiedenis heb en dat is bijzonder! Zo ga ik die week ook naar de film met Reinie. Haar ken ik sinds de vijfde klas van de lagere school. We gaan naar ‘Tirza’. We hebben allebei het boek niet gelezen en laten ons verrassen. Nergens is iets liefs te bespeuren en iedereen gebruikt iedereen. Heel vervreemdend en ik heb het letterlijk en figuurlijk koud. We lopen stil naar buiten en hebben ieder zo onze eigen gedachten. Er is geen tijd om na te praten en dat vind ik wel jammer. De beelden spoken nog lange tijd na in mijn hoofd. Ik wil nu echt alleen nog maar een romantische film zien met een goed einde, want het evenwicht is even zoek na onze eerder beschreven Rotterdamse filmavonturen.

Lisa is grieperig en Sophie neemt het van mama over. Het is de eerste keer dat ze verkouden is. Haar neusje zit verstopt. Daardoor kan ze niet goed ademhalen en slaapt ze niet in. Sophie jammert, kreunt en we voelen ons een beetje verlamd. Zo zielig om zo’n klein meisje zo snotterig te zien. Dan belt Renee haar moeder en die adviseert een doorgeschilde ui onder het bed te leggen, met wat bakjes water. Natuurlijk deed ik dat ook bij mijn eigen kinderen, maar ik kwam er nu niet op. De volgende dag krijgt Sophie weer meer lucht en wordt ze langzamerhand weer het vrolijke meisje zoals we haar kennen.

Een paar weken terug hebben Lisa en Sophie een fotoshoot voor een opvoedingsblad. Afgelopen week ploft het resultaat op de mat. Wat staan ze er leuk op! Het thema is: ‘een warm nest’ en de styliste heeft er een winterse sfeer aan gegeven. Het plaatje roept opnieuw op dat de winter in aantocht is. Laat die maar komen!