Ons weekendje Londen staat voor de deur. We staan om half vijf op en rijden met Ton mee, die net als altijd stipt om half zes weg zal rijden zo heeft hij aangekondigd. Lisa is zowaar op tijd en we laden de koffers in. We worden afgezet op het station Lelystad. Vanaf nu zijn de dames op zichzelf aangewezen…

We zijn heel snel door de paspoortcontrole en hebben alle tijd. Uiteraard gaan we nog even shoppen en mams geeft zichzelf een geurtje cadeau. Lisa wil liever een make-up setje en zo zie ik Lisa dat weekend in allerlei stijlen en in diverse kleuren opgemaakt. Flaneren kan ze!

We zitten keurig op schema en landen veilig en wel op Heathrow. We hebben een metrokaart die geldt vanaf het vliegveld en stappen in. Lisa is dat jaar er voor in Londen geweest en verzucht hoe makkelijk het is per metro te reizen en de lijnen te volgen. Ik ben ooit eerder in Londen geweest met Lisa’s vader en toen foeterde ik op het systeem van roltrap op en roltrap af, en metrostations die uit elkaar liggen en waarbij je wel even moet sjouwen om over te stappen. We zeulen ook nu weer met onze koffers en ik bedenk dat een ezel zich niet aan dezelfde steen stoot. Nou, deze wel…

Het is stikheet en door al het gesjouw zijn wij nog meer bezweet dan we al waren, maar we vinden ons hotel en zijn reuze trots op onszelf! Ik heb het reisbureau aangegeven dat we een redelijk hotel willen, maar dat blijkt een misrekening. Het hotel blijkt vergane glorie en ze zetten ons op de bovenste verdieping en dan nog helemaal in de hoek. Mijn wereldstekker doet het niet en er zit een krakkemikkig voorzetstukje op het stopcontact. Zowel mijn föhn, als de oplader van mijn mobiele telefoon branden door. De lift piept en kraakt aan alle kanten en als de jongen achter de toonbank een keer zegt dat de lift kapot is, kijken we elkaar aan en besluiten voortaan maar te gaan lopen.

Lisa heeft vorig jaar een favoriete en goedkope winkel ontdekt en we verblijven daar, niet geheel toevallig, om de hoek. Het shoppen kan beginnen, maar we zien zo veel mensen in de winkel, dat we besluiten om de volgende ochtend heel vroeg te gaan. Zo staan we op zaterdagmorgen om half negen al op de stoep en het is er heerlijk rustig. We laden en laden en Lisa koopt karrenkrachten vol. We vragen ons af of dit alles wel in de koffer past, maar dat lukt wonderwel. Als we terug zijn in het hotel past Lisa alle nieuwe setjes van schoenen tot oorbellen. Alles matcht met elkaar.

We doffen ons op en vertrekken richting het theater, waar we de musical Sister Act gaan zien. Ook het theater is vlakbij en zo lopen we hand in hand de drukke winkelstraat door en staan we binnen de kortste keren bij de ingang. We melden ons bij de balie en daar horen we dat onze plaatsen zijn vergeven. Het reisbureau heeft wel gereserveerd, maar geen definitieve bevestiging doorgegeven. De man is zeer vriendelijk en onze sippe gezichten doen hem besluiten om ons een andere plek te geven. We hoeven slechts een schijntje te betalen van het oorspronkelijke bedrag en we hebben prima plaatsen, blijkt later. De musical is grappig, ontroerend en er wordt geweldig gezongen. We genieten allebei en lopen na afloop blij weer richting het hotel.

Het is inmiddels donker en er is veel leven op straat. Deze poldermeisjes kijken hun ogen uit… Het weekend vliegt voorbij en voordat we het weten is het al weer zondagavond en zijn we weer terug in Emmeloord…