Na onze housewarmingparty hebben we vanwege het slechte weer nog weinig op onze terrassen gezeten, maar die schade halen we nu ruimschoots in! Op ons feestje krijgen we een kistje met barbecuegereedschap van mijn broer en zijn vrouw. We hebben dan nog geen barbecue, maar we zijn toch al van plan die te gaan aanschaffen. Als het weer er naar is en we vrienden hebben uitgenodigd te komen barbecuen, lopen we een bouwmarkt binnen. Die avond kan het vuurtje stoken beginnen…

Renee en ik sloven ons uit in de keuken en we maken zelf de lekkerste marinades, die lang moeten intrekken. Een uur van te voren steekt Ton de kolen aan en de vlammen slaan behoorlijk hoog uit, maar hij heeft er alle vertrouwen in. In de ene hand een vleestang, in de andere een biertje en Ton is gelukkig. Wat komen er toch een oerdriften los bij mannen als het om barbecuen gaat. De vrouw dekt de tafel, maakt salades, bereidt alles voor, maar de man stookt het vuur op je zou bijna denken dat hij, net als duizenden jaren geleden, het vlees zelf heeft per bijl en boog heeft geschoten……

Onze vrienden komen en het feest kan beginnen! De met zorg gemaakte marinade gaat echter in rook op en onze buren sluiten de ramen en deuren vanwege de walmen die hun kant opwaaien. De kippenpootjes zijn zwart geblakerd en Renee en ik kijken elkaar beteuterd aan. Het andere vlees gaat wat beter en zo is al ons werk dan toch niet voor niets geweest. Gelukkig vallen de salades wel goed uit, al moesten we daar wel wat aan knutselen. Renee doet een heel potje koriander in het eten en realiseert zich niet dat 7 gram verse koriander veel minder geconcentreerd is dan hetzelfde gewicht uit een potje. Ik schil er nog wat appels door heen en verdubbel de andere ingrediënten. Zo wordt het toch nog eetbaar. Deze (kook)les zal Renee nooit vergeten!

Toen we overwogen om een barbecue aan te schaffen, wilde ik graag een elektrische, of eentje op gas. Ton ging echter voor echte kolen en dat matcht natuurlijk ook het beste met de “oerman” in hem. Nu moppert hij echter alles aan elkaar en zegt hij nooit meer met dit apparaat te willen werken. Een paar dagen later gaan we opnieuw naar de winkel en kopen we een gasbarbecue. Dezelfde avond nog proberen we die uit en wat een heerlijkheid om onverbrand vlees te kunnen eten! Het vuurtje uit de gasfles doet zijn werk prima en de mannelijkheid van Ton meten we niet af aan kolen en/of gas gelukkig……

Als Ton de buren meedeelt dat we een andere barbecue hebben gekocht, halen die opgelucht adem. De ramen en deuren kunnen voortaan open blijven…