God heeft niet voor niets de zesde en zevende dag geschapen. Een dag zonder afspraken, heerlijk. Alleen mijn oudste zoon Pieter heeft een voetbalwedstrijdje. De verveling slaat al snel toe bij Jeroen en Johan, met ieder een euro te verbrassen, stuur ik ze op pad. Papa is mee naar de voetbal en de kleine zit lekker te spelen. Tijd om de kledingkast eens uit te mesten. Het werkt heerlijk voor mij, als de boel weer op orde is. Al snel ligt het huis vol met allemaal nette stapeltjes. Bij Mathijs kom ik er achter dat zijn kledingcollectie wel heel karig is. Zo, de middag is ook weer gevuld. Als Papa thuis is, gaan we gezellig de stad in om te winkelen.

Lekker shoppen
Ik kom helemaal tot leven als we samen op pad zijn. Mathijs doet ook zijn best om het leuk te hebben. De jongen is heel lastig wat kleding betreft. Alles wat ik ‘vet cool’ vind, vindt hij dan weer helemaal niks. Nadat we eindelijk wat shirtjes hebben gevonden, besluiten we terug te gaan. Op zaterdag hebben we meestal een ‘gezellige avond’. Met een beetje geluk, speelt er een leuke film op tv. Als de jongste om 20.00 uur sharp op bed ligt, installeren we ons voor de beeldbuis. Onder het genot van cola en lekkere hapjes genieten we met zijn allen van de film.

Een rustige zondag?
Om zes uur gaat mijn zelfgebaarde alarm af. Mama, mama, mama… Tijd om op te staan. Terwijl hij lekker thee drinkt en Dora the Explorer kijkt, bedenk ik dat het toch ook zijn voordelen heeft om vroeg op te staan. Gewapend met een studieboek en een bak verse koffie ga ik naast hem zitten. Pas om acht uur komt de rest naar beneden. Na het ontbijt vertrekt manlief naar zijn vereniging en zijn de kinderen aan het spelen. Ik trek me even terug om wat werk af te maken. Als ik gerommel in de keuken hoor, ga ik even kijken. Mathijs is op het aanrecht geklommen om zijn spaarpot te plunderen. Ja, zegt hij, we gaan zo varen en ik neem geld mee voor onderweg. No way José. De spaarpot gaat weer terug in de kast. Vervolgens komt Jeroen binnen. Mam? Mag ik alsjeblieft wat van mijn eigen geld mee, we gaan zo varen. Nope. Na vijf minuten komt Pieter binnen met koffie en de ogen van Puss van Shrek. Mam? We gaan zo varen, mag ik wat geld mee? Nee, en haal dat geld dat je al in je zak hebt er ook maar uit. Tja, moeders weten alles.

Het duurt toch wel erg lang…
Als de drie schippers de deur uit zijn, gaan Johan, Dirk en ik eens lekker een cake bakken. Johan tikt de eieren en kleine Dirk mixt tot hij er spierpijn van heeft. Jong geleerd is oud gedaan. De oudsten koken ook nu nog regelmatig. Ze zoeken zelf recepten op het internet, halen de spullen en vullen de tafel. Eerlijk waar. Intussen blijven de schippers wel heel lang weg. Moedergevoelens steken de kop op. Het blijkt dat ze naar Bolsward zijn gevaren. Een aardig stuk, maar mijn man stelt me gerust. ‘Het komt heus wel goed.’

O, jee
De telefoon gaat… Pieter, we zijn verkeerd gevaren en er zit iets los. Het blijkt nog wel even te gaan duren voor ze thuis zijn. Dirk belt zijn zoon op om hem gerust te stellen. Uiteindelijk, na vijf uur varen, komen ze dan eindelijk thuis. Uitgehongerd en rillend van de kou. Ik geef Pieter een dikke knuffel en zeg dat ik beretrots op hem ben. De zorgzame broer heeft zijn handschoenen aan zijn kleinere broertje gegeven terwijl hij er zelf blauwe lippen en rode handen aan over heeft gehouden.

Mama’s weten alles
Nadat de boys in bad zijn geweest, ga ik even apart met Pieter zitten. Hij vertelde mij over zijn avontuur en dat hij toch wel blij was dat papa terugbelde. Dan kijk ik eens diep in die mooie blauwe ogen en vraag of er iets is dat hij wil vertellen. Hij schrikt een beetje en is al snel eerlijk. De heren hadden toch stiekem geld meegenomen en hebben in Bolsward patat gegeten. Ik zeg hem dat ik teleurgesteld ben. Gelukkig is alles goed afgelopen. Op naar Jeroen’s kamer. Ik ga bij hem zitten, vraag naar zijn avontuur en of hij nog iets wil vertellen. Als door een wesp gestoken, gaat hij rechtovereind zitten en begint zenuwachtig te lachen. ‘Ja, nou. Ik wil je wel wat vertellen, maar dan krijg ik ruzie met de anderen.’ Na twee minuten radiostilte van mijn kant, begint hij toch te praten. Hij is eerlijk en de patat was heerlijk. Uiteindelijk zijn ze alle drie opgelucht dat ze het verteld hebben. Ze snappen nog steeds niet hoe mama het nou wist. Tja heren, ik zeg altijd: ‘Mama’s weten alles en dat blijkt maar weer.’