Mijn eerste vriend komt uit Wierden en hij heeft me destijds, vol trots, allerlei prachtige plekken laat zien van “zijn” Twente. Dat is inmiddels al heel wat jaren geleden en sindsdien ben ik er nog slechts een paar keer geweest, maar koester ik nog steeds goede herinneringen aan die omgeving. Het is dan ook niet geheel toevallig dat ik een uitje in Ootmarsum kies als we de bon van Lex, Renee en hun moeder Ingrid nog moeten verzilveren. De weersberichten voor dinsdag liegen er niet om en het zal snoeikoud worden. We moeten er wel om lachen dat we juist die dag hebben besproken, maar laten ons niet weerhouden door het weer. Ik waarschuw Ton dat het een lange rit zal worden en de laatste 20 kilometer slingeren we door kleine dorpjes. Ton denkt dat er nooit een einde aan zal komen. Maar dan toch: we rijden Ootmarsum binnen! We trekken onze handschoenen aan, knopen de jassen goed dicht en glibberen over de stoep naar het openlucht museum aldaar. Er staat al een gids op ons te wachten en we beginnen direct met de rondleiding, die alleen voor ons tweetjes zal zijn. Onze gids vertelt van alles over het verleden van Ootmarsum. Ze laat ons de afgebroken, herbouwde schuren en boerderijen zien die er destijds stonden en natuurlijk de bijbehorende inboedel. Wat hebben we het nu dan goed! Naderhand krijgen we koffie aangeboden aan de keukentafel van het museum en in die entourage komen beelden aan mijn oma boven. Zoete herinneringen, een tikje weemoed, maar ook blij dat ik nu leef! We besluiten nog even het stadje in te gaan, eten een pannenkoek, lopen nog wat rond en rijden weer richting polder. We komen hier zeker nog eens terug, maar dan in de zomer…

Lisa en ik zijn van plan de volgende dag te gaan shoppen, maar dat blazen we maar af vanwege de verwachte gevoelstemperatuur van min 15. We hebben nog wel wat in de kast hangen gelukkig. Dan komen de kinderen van mijn broer en schoonzusje, 5 en 3 jaar oud, een nachtje logeren. Ze zijn allebei vertederd door Sophie en Rebecca staat op een krukje bij ons, als we haar in bad doen. Ze vraagt honderduit en gedraagt zich als een moedertje in de dop. Ruben vindt het ook wel leuk, maar houdt het wat sneller voor gezien en stoeit liever met Jos, die speciaal voor de gelegenheid even langs komt. Gelukkig heeft Sophie op het kraamfeest heel veel boeken gekregen en die moeten allemaal voorgelezen worden. Het duurt even voordat ze echt tevreden slapen, maar gelukkig gaat het goed! Als ik de volgende ochtend naast me kijk, zie ik dat Ton uit bed is. Hij is al beneden sinds 7 uur. Toen was de slaap uit bij de kids. Rond de middag worden ze weer opgehaald en daalt de rust weer neer in ons huis. Leuk hoor, maar ook wel vermoeiend en wat lijkt het al weer lang geleden dat we allebei zulke kleintjes hadden.

Natuurlijk kopen we eerder die week Twents beschuit en krentenwegge. Zo blijven we nog even in de sfeer van dat prachtige stukje Nederland. Op naar ons volgende uitje!