Marian (38) is Life-Coach in Harlingen. Ze is daarnaast getrouwd met Dirk en moeder van vijf kinderen in de leeftijd van 2 tot en met 12 jaar. Pieter, Jeroen, Johan, Mathijs en Dirk jr. vormen samen met Dirk sr. haar eigen ‘herem’ en zorgen voor een hoop hilariteit in huize Wesseloo.

‘Tijd om weer de rol van commandant op me te nemen’

Heel veel mensen vragen zich af: Hoe doe je dat nou toch? Hoe kun je nou vijf kinderen in het gareel houden? Eigenlijk is het heel simpel. Een strakke planning is het halve werk. Bij ons thuis gaat om half zeven de wekker. Of eerlijk gezegd gaat ie meestal niet. Negen van de tien keer verliest de wekker namelijk van onze jongste telg. In dat geval betekent dit dat ik om zes uur naar beneden ga, met de gedachte: Wat zou het weer eens lekker zijn als de wekker wint. Om even op mijn gemak de dag te beginnen met een bakkie Senseo.

Maar tijd om te dromen heb ik niet en ik zet Dirk jr. op de bank en maak een flesje thee. Terwijl dat kleine mannetje het flesje leeglurkt (wat is ie dan toch lief en wat gaat het allemaal toch snel) begint voor mij om kwart voor 7 het grote werk. Eerst de oudste dan maar. Een simpel goedemorgen Pieter, ga je douchen schat, moet genoeg zijn. Tenminste dat denk ik. Met nummer 2 – Jeroen – heb ik een leuk spel bedacht. Simpel maar effectief. Zodra ik de slaapkamerdeur opendoe schiet hij omhoog en zegt: ‘ik heb je gemist’. Wie dit het eerste zegt heeft gewonnen. Voordat hij naar school gaat: ik ga je missen. En om twaalf uur schreeuw hij door de brievenbus: ik heb je gemist! Met vijf kinderen kom je vanzelf wel met een oplossing. Geloof me, ik kan het weten.

‘Matthijs wil niet!’

Drie gedaan, twee te gaan! Johan onze middelste is de beroerdste niet. Ik kus hem wakker, hij slaat zijn armen om me heen, we knuffelen en hij komt eruit. Het gaat allemaal van een leien dakje. Maar dan is er nog Mathijs. Mathijs wil niet! Hij zeurt en zeikt en heeft zoveel moeite met het kiezen van de juiste kleding, dat ik soms wens dat ik vijf meiden had. Dat is makkelijker! Snel naar beneden tafel dekken, want om half acht ontbijten we. Met een strategische tafelindeling probeer ik dit zo gezellig mogelijk te laten verlopen. Mam, ik wil cruesli. Neeeee, ik wil beschuit. Mam, gister hadden we al cruesli, ik wil nu een boterham..... Pffff, met 5 kinderen weet ik inmiddels dat je het nooit iedereen naar de zin kan maken, dus ik laat het allemaal over me heen komen.

‘Leg dat maar eens aan een puber uit’

Fijn, iedereen zit behalve de oudste. Van onder aan de trap roep ik: Pieter, ben je klaar? Ja, ja klinkt het geïrriteerd van boven, ik kom al. Wat volgt is een eeuwig terugkerend ritueel. Mam, waar is dat ene shirt? Welk shirt lieffie? Nou, die ik gister in de was heb gedaan. Ja, die zit dus nog in de was. Leg dat maar eens uit aan een puber. Hij verwacht dat wat hij in de wasmand doet, de volgende dag weer schoon in zijn kast ligt. Aangezien meneer maar twee shirts goed genoeg vindt om te dragen -terwijl er echt meer in z'n kast liggen - gaat het niet lukken om aan zijn verwachting te voldoen. Gevolg, een mopperende puber bij het ontbijt die op scherp staat en bij het minste geringste zijn irritatie op zijn broertjes projecteert. Helaas voor hem hebben ze allemaal leren praten, dus er volgt een heftige kibbelpartij. Ik laat het maar even gaan en probeer te genieten van mijn ontbijt, mezelf voorhoudend dat het sociaal sterke mannen zullen worden en hoe fijn het toch voor ze is om hun grenzen op deze manier te verkennen.

‘Zo nu eerst een bakkie en dan aan de slag…’

Na het ontbijt wordt het tijd om de rol van commandant op me te nemen en de taken te verdelen. Mathijs, tafel afruimen. Jeroen, schooltassen klaarzetten. Johan, hond uitlaten. Pieter, je brood voor school maken. Als jullie klaar zijn met je klusje tanden poetsen en probeer alsjeblieft nu eens niet de spiegel onder te spugen. Inmiddels is het acht uur en Pieter moet de deur uit. Mam, loop je mee naar de deur ? Kijk, daar word mijn moederhart warm van. Hij is twaalf en wil nog door mama uitgezwaaid worden, heerlijk! Om kwart over acht volgt de rest. Hop mannen, jas aan. Wie moet ik zijn veters nog strikken? Heeft iedereen zijn schooltas? Ja lieverd, mama heeft je zwemspullen erin gedaan, goed dat je er zelf om denkt. Dikke kussen, tot vanmiddag! Het is weer gelukt. Het was nog net niet het kleine huis op de prairie, maar ze zijn weer gevoed, gepoetst en met schone kleren op tijd naar school. Ik doe de voordeur dicht, zo nu eerst een bakkie en dan aan de slag. Zie je, zo moeilijk is het niet. Wordt tijd voor een zesde, haha!

Liefs Marian.

Voor reacties of vragen mail naar alert.coaching@ziggo.nl.

Marian Wesseloo is coach en oprichtster van coachingpraktijk Alert Coaching. Het doel van een coaching gesprek is dat je zodanig gaat nadenken zodat je op de eerste plaats beter jezelf gaat snappen, en op de tweede tot actie overgaat. Denken, voelen en handelen zijn de sleutelwoorden voor elke coaching situatie. 
Voor meer informatie kijk je op www.alertcoaching.nl.