Ton is een muziekfreak en mede-organisator van Culemborg Blues, een jaarlijks terugkerend festival, met leuke bands en een fantastische sfeer. Nu organiseert een vriend van hem diverse concerten en is Ton betrokken bij de voorbereidingen en bij het reilen en zeilen van de dag zelf. Zo is er allereerst een concert in Tilburg met een groot orkest en diverse artiesten uit binnen- en buitenland, Symphonie in Blues. Ton vindt het gezellig als ik mee ga en ik vraag mijn vriendin Herma om als gezelschapsdame te fungeren. De mannen zijn immers druk met van alles en ik wil niet in de weg lopen…

Herma ken ik al vanaf mijn achttiende. Ze is altijd wel in voor een uitje en zo gaat de crew aan het werk en vlijen wij ons neer op een terras. Dan de stad in, lekker shoppen en is het al weer tijd voor een leuk restaurantje. Werkelijk alles is om de hoek van ons hotel en zo gaan we ook nog naar de film Millenium. We vinden het verhaal geweldig! Herma krult zich helemaal op in haar stoel als er een zeer spannende scène komt. De film is spannend, maar zit ook psychologisch knap in elkaar en we praten er nog lang over na, zelfs de volgende dag…

We zijn er nog helemaal vol van, als we de kroeg binnen stappen waar de mannen zitten te borrelen. De artiesten zijn dan al weg en we babbelen nog even heel genoeglijk met elkaar. De volgende dag ontbijten we samen, lopen de stad door en sluiten ons weer aan bij de crew om de doorloop voor de avond mee te maken. Er vallen steeds meer mensen binnen en het is een gezellige boel. Mijn jeugdliefde Dick is er ondertussen ook en is 1 van de fotografen. We zoeken elkaar regelmatig op om even te kletsen. Herma en Dick kennen elkaar ook al jaren. Onze ontmoeting heeft dan ook iets nostalgisch. Enige weken daarvoor was ik op Culemborg Blues met jeugdvriendin Reinie. Ook daar was Dick fotograaf en speelde datzelfde… Om dat gevoel nog even vast te houden gaan we binnenkort met ons vieren naar een concert van Barry Mc. Guire, een oude held van ons, destijds in de Heer, net als wij.. Er is nog een vijfde bijgekomen uit die periode en hij was destijds een soort broertje voor me, Daan. Het zal vast een gezellig treffen worden! For old times sake…

De show is fantastisch en klinkt als een klok! Gelukkig is Ton maandag vrij en we zijn behoorlijk brak als we naar huis rijden. Hij van het werken en ik van het uitgaan… Die middag lopen we langs het reisbureau en willen we een zonvakantie boeken. Het wordt uiteindelijk een weekje New York… Wat een heerlijk vooruitzicht en bizar dat we dat zo maar kunnen boeken.

Het weekend erop zijn er 3 concerten en ga ik weer met allemaal mee. Vrijdagavond is er een prachtige show op het water in Sneek met hetzelfde concept, alleen een rockversie. Andere artiesten, andere band, maar wel weer met orkest. Ik wandel wat rond en we babbelen met de organisatie die “ons” heeft ingehuurd. Licht en geluid wordt verzorgd door het bedrijf van Ton en die straalt als hij iedereen een hand geeft en verbaasde blikken krijgt wat hij daar dan doet… Het gebied voor het podium ligt vol met bootjes en dat is een schitterend gezicht. De mensen dansen, klappen en de sfeer is geweldig! Tegenover het podium is een platform gebouwd, waar de elite van Sneek mag zitten… De gastvrouw vertelt me die middag dat ik haar in de gaten moet houden en dat er vast nog wel een plekje over blijft… En zo zit ik die avond dan bij het pleps en heb ik een prachtig zicht en gehoor op het geheel.

De volgende dag gaan we naar Zoetermeer voor een optreden met band en zonder orkest en ook dat is weer een geweldig feest. Dan nog de afsluiter in Harderwijk en als we zondagavond met de crew eindigen met een maaltijd, is de algehele conclusie: dit is kicken!
Voor herhaling vatbaar, maar nu even niet. Het kan niet altijd keep on rocking zijn…