Het zegt natuurlijk iets over mij dat ik zo vaak naar de sauna ga en daar mijn ultieme ontspanning vind. Al werk ik niet meer, mijn hoofd is vol en het valt me zwaar om los te laten. Er zijn zo veel dingen die moeten en was het maar zo dat we er op konden vertrouwen dat leveranciers hun afspraken nakomen, maar overal moeten we achteraan en steeds gaat er wel iets mis.

Zo loop ik maandag de kpn winkel in en zeg ik dat ik een verhuizing door wil geven. Een paar weken daarvoor was Ton verzekerd dat het goed zou komen als we ons een maand voor de verhuisdatum melden. De man aan de balie trekt een moeilijk gezicht en zegt dan: “dat doen we niet meer”. Ik vertel hem wat Ton me heeft gezegd en al zuchtend gaat hij aan de slag en typt hij onze gegevens in de computer. Vervolgens vertelt hij me dat ik mijn het net abonnement beter om kan zetten naar kpn, maar daar trapt deze dame niet in! Enige maanden geleden ontving ik namelijk een brief dat de kpn en het net gefuseerd zijn en dat meld ik hem. Hij praat er over heen, maar heeft in de gaten dat ik niet om te praten ben... Ik wil weten of ik mijn huidige e-mailadres wil houden en dan schudt hij van nee. Als ik ontzet reageer, roept hij het zijn collega er bij en ja, het kan toch wel… Ik vraag nog of hij dat zeker weet. Dan krijg ik te horen dat ons oude telefoonnummer niet mee kan, maar ook daar ga ik niet mee akkoord. Ik zeg hem dat ik me niet voorstellen dat dit klopt. Hij gaat melden dat ons verzoek is om ons eigen nummer te behouden en wellicht komt het dan toch nog goed volgens de verkoper. Als alles achter de rug is en ik er vanuit ga dat de overzetting is geregeld en een uitdraai vraag van wat hij heeft op geschreven, is het “u wordt gebeld naar aanleiding van mijn melding. Dan vragen zij u verder wat de ingangsdatum wordt en komt het in orde”. Ton was optimistisch over een internetaansluiting op ons nieuwe adres per 1 juni. Ik bleef al die tijd sceptisch, maar als ik de winkel uit loop, heb ik er geen enkel vertrouwen in dat het goed komt. Die avond belt Ton me en ik doe verslag van mijn bezoek aan de winkel. Ton is verbaasd, maar ook boos en deelt mijn verontwaardiging.

Hetzelfde geldt voor de firma die mijn elektrische fiets zou komen afleveren. Er was een afspraak gemaakt voor maandag. Men belde af en zou me terug bellen voor een nieuwe datum. De dag na de afspraak vind ik een briefje in de bus dat ze helaas voor niets zijn geweest. Ik bel op en uit mijn verbazing dat ik niet ben gebeld en waarom hij dan niets heeft ingesproken op mijn vociemail. “Daar hebben we nu eenmaal niet voor gekozen”. Een paar dagen later wordt Ton weer gebeld in Kreta en verwijst hij de belster weer naar mij. Zoals hij dat weekend al eerder had gedaan. Eerst krijg ik een soort van verwijt dat ze voor niets zijn geweest. Ik dien haar van repliek en confronteer haar met hun eigen werkwijze. Ze willen vrijdag komen, maar voor die datum heb ik al lang geleden een afspraak gemaakt met een vriendin, in de buurt van Rotterdam. “Dan bent u er dus weer niet”. Ik spring zo ongeveer uit mijn vel. Denkt ze nou werkelijk dat ze over mijn tijd gaat? Dan de buitentafel met een andere kleur die we hadden besteld. Nog steeds niets vernomen en het is nog maar de vraag of er iets staat op onze al ingeplande housewarmingparty……

Hoog tijd voor weer een ontspanningsdagje, maar ik ben bang dat het me zelfs dan niet lukt om mijn hoofd leeg te maken……..