Uiteraard deel ik mijn besluit om te stoppen met werken en schrijfster te worden, met mijn mailgroep. Dezelfde dag nog ontvang ik het verzoek een wekelijks blog te gaan schrijven over mijn nieuwbakken status als miljonair. Ik ben opgetogen en alles lijkt wel in elkaar te vallen.

Vijf jaar geleden ben ik in Israël en praat en praat ik een week lang met de dochter van een voor mij heel dierbaar Joods echtpaar, dat ik al meer dan 20 jaar ken. Ik blijk meer te weten over het verleden van haar familie dan zijzelf. Het oorlogsverhaal van haar vader komt bij stukjes en beetjes naar buiten via haar tante die daar toevallig een paar dagen is. Nava vertaalt en ik vraag allerlei dingen aan de tante die ik link aan de dingen die ik al gehoord heb van haar broer, de vader van Nava. Ik leg verbanden die me zo maar opeens duidelijk worden. De tante is een oude, tandenloze vrouw, maar met een kracht en uitstraling die me nog lang bijblijft. Ze vertelt dat ze net een week geleden haar verhaal heeft opgeschreven en ze dat aan haar kinderen wil nalaten. We hebben alle drie tranen in onze ogen als we haar hele verhaal horen en ondanks het verschil in generatie, culturele achtergrond en nationaliteit, voelen we ons sterk met elkaar verbonden. Nava zegt dat ze vanaf nu altijd met andere ogen naar haar vader zal kijken. Het verhaal laat me niet los en ik vraag diverse mensen of ze er voor kunnen zorgen dat het verhaal van Nathan en zijn zus op schrift wordt gesteld. Het lukt me echter niet om iemand te vinden. Het eerste wat me te binnen schiet is: ik kan nu zelf het boek gaan schrijven, maar hoe vind ik een uitgever? Ook deze puzzelstukjes liggen voor me klaar, want een uitgever meldt zich... Ik bel eerst Nava. We halen herinneringen op aan onze gesprekken en ik vertel haar dat ik zelf het boek ga schrijven! We delen ons gevoel van verwondering om deze speling van het (letterlijke) lot.

In september vlieg ik naar Israël. De memorecorder is al aangeschaft. Ik kan niet wachten! Ik schrijf mijn ontslagbrief en ik weet het zeker: het is goed zo!