Nog maar nauwelijks bekomen van een stormachtig sint maarten waarbij we allemaal tot aan de laatste draad toe nat waren, worden we alweer verblijdt met de komst van de goedheilig man. Persoonlijk de sint verwelkomenhebben we 2 jaar geleden afgeleerd, Dit doen wij fijn thuis onder het genot van warme chocomel en pepernoten.

Als de dag van gister weet ik het nog. We stonden mooi op tijd en haddeneen prachtig plekje vooraan bij de dranghekken. Langzamerhand werd het steeds drukker en krapper. Volwassenen worden beesten als het gaat om hun kinderen. Kan ik nog begrijpen, maar toen een moeder haar zoon aanspoorde om op zijn buik onder het dranghek te gaan liggen was voor mij de lol eraf.

Onze Johan stond op het dranghek, en vanuit mijn ooghoek zie ik het jongetje, aangespoord door zijn moeder, zijn hoofd onder het dranghek doorsteken. Ik draai me om en zeg; volgens mij is dit niet handig want als mijn zoon van het hek afstapt dan stapt hij op uw zoon. De moeder trok haar leeuwenmuil open en brulde dat haar zoon daar bleef liggen!!

Dat was het moment dat ik besloot om Sint vanuit de huiskamer welkom te heten. Het sprookje is voor 2 van de 5 nog in stand. Wat een plezier hebben wij als ouders gehad om de oudste 3 mee te laten delen in het grote geheim. Geweldig, ze reageerde allemaal anders. De een ging huilen, de ander heel hard lachen, en er werd er een heel boos want hij begreep toen dat niet Sinterklaas maar mama hem het voorgaande jaar een 'verkeerd' cadeau had bezorgd.

Het is genieten en pijn lijden. ‘s Morgens om 5 uur een peuter die je wakkermaakt omdat hij wil kijken wat er in zijn schoen zit grgrgr. Genieten als je dat koppie ziet glimmen.... Morgen ga ik met de oudste inkopen doen, dat is weer een voordeel als ze delen in het geheim. Verheug me op 5 december. Lekker sjoelen, gillen als de bel gaat en er een zak met pakjes staat, en na afloop gourmetten.

Ik wens iedereen een gezellig heerlijk avondje toe !!