Ons huis met steiger is gekocht. Daar hoort natuurlijk een bootje bij... We speuren op Marktplaats, zien van alles voorbij komen, maar we hebben werkelijk geen idee. Op een warme zomeravond besluiten we in de buurt van Sneek een terrasje te pikken. Daar liggen de allerliefste sloepjes tegen de kant... We worden enthousiast en zien onszelf er al in zitten.
We lopen even het dorpje in en komen bij een jachthaven. Daar staat een soort schuur met het bordje open. We gluren naar binnen en zien een sloepje uitgestald. We stappen aarzelend naar binnen, omdat er staat aangegeven dat de deurklink is verbonden met een mobiele telefoon en dan zou er binnen een paar minuten iemand moeten verschijnen. En ja hoor, er komt iemand aanfietsen, die vervolgens naar binnen stapt. We vertellen dat we een huis aan het water hebben gekocht. Dat we daar een bootje bij willen, maar er echt nul komma nul verstand van hebben. Hij daalt af tot op ons niveau en beantwoordt al onze vragen. Het is een gezellige prater, met als grote hobby het water en alles wat daarbij hoort. We hebben een bepaald bedrag in ons hoofd wat we willen besteden, maar daar kijkt hij bedenkelijk bij. Hij smeert ons niets aan en laat het helemaal bij ons. Als we de deurknop al in de hand hebben, zegt hij nog een demo te hebben. Het is een luxe uitvoering, maar uiteraard voor een veel lagere prijs.
Die avond speuren we wederom op internet en vergelijken we prijzen. We zijn om, we gaan voor de demo! Een week later staan we opnieuw bij de schuur en heeft hij twee demo’s in het water liggen. We zijn direct verliefd op ons ronde sloepje en maken een proefvaart in de regen. Het meer is onstuimig, maar het varen gaat prima! Ton stuurt alsof hij nooit anders heeft gedaan...
We hebben de boot pas volgend jaar nodig, als het huis beschikbaar is, maar we kunnen hem nu al gebruiken en ze blijft zolang in het jachthaventje liggen. Op het naamplaatje komt p-elletje. Met een knipoog naar de postcodeloterij.
Weer een week later varen we al. Het is 30 graden en we zijn zo enthousiast dat we het 5,5, uur volhouden. In de brandende zon en zonder tussenstop. Ik ben helemaal oververhit en als Ton later staat te douchen, vaart hij nog... Ook weer van geleerd.
Een week daarvoor, vaar ik in een fluisterbootje in de Weerribben. Bij het aanleggen val ik in het water en hang ik aan de steiger. Met behulp van mijn vriend Johan, krabbel ik me tot over de rand. Nat tot aan mijn middel en het duurt uren voordat ik ben opgedroogd. Als dat maar geen voorbode is van wat nog komen gaat...