We hebben het heerlijk op Ameland. Het seizoen is nog niet begonnen en daardoor is het lekker rustig op het eiland. We zijn van plan fietsen te huren en besluiten om de elektrische fiets maar eens te proberen. Tot dan toe heb ik het beeld van een fiets met motor en iets voor oude mensen, maar deze fietsen ondersteunen bij tegenwind. Dat lijkt ons wel wat. Het trappen moet je wel zelf blijven doen en het ‘oude besjes-gevoel’ kunnen we daardoor wat wegschuiven. Je bent tenslotte zo oud als je je voelt…

Het weer is niet geweldig, maar wel voor 90% droog en we kunnen het eiland op ons gemak verkennen. We banjeren over het strand en naderhand hoort daar uiteraard warme chocolademelk en appeltaart bij… Het strand stuift, maar blijft boven de grond hangen en rolt voort. Zoiets hebben we nog nooit gezien! Wat een heerlijk gevoel om de wind in je haren te voelen en de zee te horen. Het ultieme eilandgevoel! Elke avond ergens anders eten en Ton ontdekt het volgens hem meest geweldige biertje ooit: “Brugse Zot”. Daar gaan we naar zoeken als we weer thuis zijn! De dagen vliegen om, maar opeens bekruipt me een gevoel van benauwdheid. Ik realiseer me dat je nergens heen kunt als er iets met Lisa en/of haar meisje zou zijn. Als de laatste boot weg is, ben je toch wel opgesloten… We besluiten daarom een dag eerder terug te gaan. We komen zo ongeveer langs de plek waar ons sloepje ligt en gaan even kijken. De havenmeester is er en biedt ons koffie aan. Ons bootje ligt op een trailer en als Ton er om heen loopt verzucht hij; “ik kan nog steeds niet geloven dat die van ons is”… Wat een weelde, straks een mooi huis, sloep en nog een klein bootje voor achter het huis. Het echte geluk zit niet in materie, maar dit is wel erg leuk!

Als we thuis komen, worden we gebeld dat de aktepassering 2 weken eerder kan plaats vinden. Wat een meevaller! Ton belt direct met de aannemer en we krijgen steeds meer zin in het huis. De volgende dag gaan we langs de winkels waar we spullen besteld hebben en halen we alvast de keukenlamp op. Het wordt steeds echter! Ik kan het niet laten om ook nog bij Prenatal naar binnen te lopen en al zuchtend loopt Ton achter me aan. We komen naar buiten met allerlei leuke spulletjes voor de baby. Het wordt hoog tijd dat we gaan verhuizen, want ons huis van nu wordt echt te vol…

Lex en Renee komen al op donderdagavond in verband met het Paasweekend en we gaan naar de film “lovely bones”. Wat een naargeestige film! De mannen vinden het wel okay, maar Renee en ik raken niet uitgepraat over de deprimerende sfeer die er van uit gaat. We duiken even een naastgelegen café in en daarmee zijn de beelden weer van ons netvlies verdwenen. We willen deze film het liefst vergeten en er een andere naast leggen. Zo zitten we de volgende dag bij de sprookjesachtige film, “Nanny McPhee”. Een groter contrast is bijna niet denkbaar, maar wij gaan in ieder geval met een goed gevoel naar huis!

De volgende dag pikken we ook nog een Paasbrunch mee en huren we een bowlingbaan voor twee uur. Dan is het weekend al weer voorbij…

Nog even en dan kunnen we aan onze eigen steiger zitten!