Algemeen

Kelly is gastouder: 'Elke keer als ik Bruno aankijk, krijg ik tranen in mijn ogen'

De Dierenbescherming vangt elk jaar zo’n 25.000 dieren op in hun asielen. Gemiddeld 5.000 van deze dieren zijn acht jaar of ouder. Veel van deze oudere dieren kunnen niet meer wennen aan een asielomgeving. Daarom maken zij gebruik van gastgezinnen, die de oudjes in een huiselijke (tijdelijk)extra omgeving zorg en liefde kunnen bieden. Ook Kelly Mons vangt honden bij haar thuis op. In het kader van de campagne Geef Om Mij, die dit jaar geheel in het teken staat van oudere asieldieren, vertelt zij het verhaal van de negenjarige labrador Bruno.

Bruno was een van de eerste dieren die Kelly in huis nam. Zijn eigenaar had geen geld meer om voor hem te zorgen en bracht hem naar het asiel. Bruno woog nog maar twintig kilo, terwijl dertig kilo een normaal gewicht is, had een doffe vacht en een ingedroogde neus. De kussentjes onder zijn poten waren zo zacht geworden als die van een pup omdat hij nooit werd uitgelaten. De Dierenbescherming ging op zoek naar een nieuw baasje en in de tussentijd mocht Bruno bij Kelly blijven. “De eerste dag ben ik met hem naar het park gegaan. Hij was zo lang niet meer buiten geweest dat hij als een bezetene begon te rennen,” vertelt ze. Toen hij was uitgeraasd, zijn we naar huis gegaan en wilde ik hem wassen. Maar hij was zo mager dat elke aanraking pijn deed. Ik heb hem toen aangekeken en beloofd dat ik hem nooit meer zou laten gaan.”

Mijn maatje
Aanvankelijk knapte Bruno snel op. Totdat Kelly op een nacht wakker schrok van een ijzige schreeuw. "Hij bleef maar rondjes lopen en maakte geen contact meer. Ik heb hem stevig vastgepakt en trillend kroop hij bij me. Bij de dierenarts werd duidelijk dat hij spondylose heeft, een chronische aandoening in de ruggenwervels. Later bleek hij ook darmproblemen en een vergrote prostaat te hebben, en is hij in drie maanden tijd slechtziend geworden. Waarschijnlijk heeft Bruno deze aandoeningen al jaren gehad, maar zijn de symptomen altijd onderdrukt geweest omdat hij zo lang heeft moeten vechten om te overleven. Onlangs heb ik te horen gekregen dat Bruno waarschijnlijk nog maar een jaar heeft. Hoe moeilijk ik dat ook vind, ik ga ervoor zorgen dat hij het nog heel fijn gaat hebben. Bruno is mijn maatje. Hij begrijpt me, en voelt me feilloos aan. Ik huil bijna nooit, maar als ik hem aankijk krijg ik elke keer tranen in mijn ogen.”

Steun oude dieren!
Voor alle dieren in asielen van de Dierenbescherming wordt een nieuw thuis gezocht. In de meeste gevallen lukt dat snel, alleen voor de 5.000 dieren van acht jaar en ouder kost dat meer moeite, tijd en geld. Vaak voelen deze oudjes zich ontheemd. Hoe goed zij hun best ook doen: een asiel wordt nooit een thuis. Zij zijn blij dat we kunnen rekenen op onze gastgezinnen, die de oude dieren tijdelijk opvangen. De campagne Geef Om Mij staat dit jaar in het teken van deze eenzame oudjes. Help je de Dierenbescherming en geef je deze dieren nog een fijne tijd? Steun ze op dierenbescherming.nl/geefommij of sms DIER naar 4333 (€ 3 per bericht).

 


Gewoon het leukste blad van Nederland