Voor mijn afstudeerproject schreef ik een column met de alleszeggende naam ‘Mijn leven is om’. Deze column ging over het vaderschap dat mij te wachten stond en het feit dat mijn – toenmalige – vriendin veranderd was in een hormonentiran. Bij het lezen van de eerste pagina’s van het – overigens ontzettend leuke – boek van Bastiaan Ragas, schoot het woord plagiaat een aantal keren door hoofd. Nadat ik even verder las kreeg ik al snel in de gaten dat ‘Bassie’ zoals hij in het boek vaak wordt genoemd eigenlijk gewoon heeft opgeschreven wat veel toekomstige en nieuwbakken vaders al jaren denken.
Wat nou roze wolk? Die roze wolk bestaat niet en dat maakt Ragas in frisse en vrolijke bewoordingen eens goed duidelijk. Na het lezen van de eerste twee hoofdstukken heb ik al meerdere malen hardop gelachen (wat me op hele vreemde blikken van mijn omgeving komt te staan) en ben ik beland in een feest van herkenning. Wanneer ik denk dat de auteur even doorslaat in zijn tirade tegen de zwangerschap, kinderen en vrouwen in het algemeen, neemt hij even wat gas terug en nuanceert hij het geheel door ook de man kritisch tegen het licht te houden.
Wat volgt zijn prachtige verhalen over opvoeding, zorg voor kinderen, mooie anekdotes uit de oude doos en een wijze les voor (jonge) mannen (en vrouwen) die op het punt staan om aan het ouderschap te beginnen. Hoewel ik het meeste eigenlijk diep in mijn hart al wist (lees column uit 2008), vond ik het boek ongelooflijk leuk om te lezen en neem ik mijn pet diep af voor de lef die Bastiaan Ragas toont door eindelijk eens op te schrijven wat al die mannen al jaren denken…
(Mijn Leven Is Om- 2008)
Door: Jan Koning
Binnenkort wordt er een kleine geboren. Joepie!! Slingers aan de muur, ouders in extase, broerlief oefent alvast op het ome Johan en de hele wereld lijkt blij te zijn voor de aanstaande ouders. In het begin is het fantastisch maar dan gaat het mis. Bij mijn lieve vriendin slaat de euforie om in paniek. Want hoe moet dat straks als die kleine er is. Als ik aangeef dat alles bij het oude blijft en er alleen wat moois bijkomt, slaan de stoppen door en beseft ondergetekende al gauw: Mijn leven is om!
Terwijl mijn vriendin overal problemen ziet, ben ik allang bezig met oplossingen. Waar zij aangeeft dat de liquide middelen niet toereikend zullen zijn om een kind te onderhouden, is de reddende engel allang bezig met een tweede baan die ons de nodige speling zal verschaffen. Waar mama to be aangeeft dat ze geen oppas heeft voor het kind, heeft papa to be allang de ouders ingelicht en geregeld dat deze twee dagen bijstand verlenen. Ondertussen zijn de schoonouders al in opperste staat van paraatheid gesteld en ook deze verschaffen elke vorm van dienstverlening. Problem solved.
Tenminste daar ging de mannelijke hoofdpersoon vanuit. FOUT! We zijn er nog niet. Stiekem denkt onze held terug aan de woorden van Kluun. ‘Voor diegene die nog geen kinderen hebben. Begin er niet aan! Je vrouw verandert in een heks.’ Had ik maar geluisterd, die man heeft er verstand van. Maar daar is het te laat voor. De volgende stortvloed van problemen dient zich al weer aan. Enige vorm van vermaak met vrienden is uit den boze. Gij zult uw gehele vrije tijd opofferen aan de kleine spruit en zijn uitbroeder. Als een mak schaap zult gij zich naar de slachtbank laten leiden en zich overgeven aan de hormonentiran waarin de vrouw des huizes inmiddels veranderd is.
Terugkijkend op de goeie ouwe tijd flitsen beelden van legendarische voetbalwedstrijden door het geheugen. Dat ongelooflijke doelpunt dat je ooit maakte en je vrienden die je de hemel in prezen. De nieuwe Johan Cruijff was geboren. Tenminste tot de kantine sloot. Maar wat hebben ze ‘vroeger’ een lol gehad. ‘Vroeger’. In die goeie ouwe tijd, toen een kind krijgen nog leuk was. Toen papa het kind in zijn armen kreeg van de kraamverzorgers met de gelukzalige woorden: ‘Het is een jongen.’ Inmiddels weet ik al een tijdje dat het een jongen zal worden. Zijn naam hebben we, (lees zij) ook al verzonnen en het enige dat ik hem in zijn oren zal fluisteren als hij op de wereld komt is. Help me, anders is ons leven om!