Het eerste nummer Catch the Sun van het ‘debuutalbum’ Anno, moest ik twee keer opnieuw afluisteren voor ik kon geloven dat ik hier te maken had met Tim Akkerman. Met Di-rect maakte hij hele leuke platen, maar ik kon me soms mateloos irriteren aan zijn ‘gemaakte’ stem. Solo lijkt hij helemaal zichzelf te kunnen zijn en dat gaat hem bijzonder goed af.

Akkoorden van Mark Knopfler, melodieën van Simon & Garfunkel en nog veel meer invloeden van bijna alle grootheden uit de rock-/popmuziek komen voorbij op Anno, het debuutalbum van Tim Akkerman. Omdat de voorheen ‘stoere’ rocker er een eigen draai aangeeft stoor je jezelf er echter geen moment aan. Het album raast gemoedelijk voorbij wanneer je in de auto zit en na een aantal keer luisteren neurie je de teksten mee zonder er zelf erg in te hebben. Typisch een gevalletje ‘feelgood-muziek’, die daarnaast ook bijzonder helend kan werken wanneer je niet zo goed in je vel zit.
Het afscheid van Di-rect ging niet zonder slag of stoot, maar nader inzien leert ons dat het voor beide partijen een uitermate gelukkige beslissing is geweest. De band heeft een enorme sprong voorwaarts gemaakt en getuige zijn debuutalbum lijkt Tim Akkerman nu eindelijk op zijn plaats te zijn. De plaats waar zijn hart ligt.

Anno van Tim Akkerman: een vette 8!!