Om uit te vinden dat Nederland barst van het muzikale talent. Eén van de meest veelbelovende artiesten is toch zeker Tim Knol. De 21-jarige zanger uit Hoorn maakte een blijvende indruk met zijn debuutalbum en met zijn tweede album Days laat hij zien dat we hier te maken hebben met een blijvertje.

Een uitverkocht Paradiso, dat moet toch de droom zijn voor elke zanger of zangeres. Als je dan ook nog eens mag optreden met de beste gitarist van Nederland dan overtreft dat zelfs je stoutste dromen. Niet voor Tim Knol. Hij sloeg tijdens de releaseparty van zijn nieuwe album twee vliegen in één klap en maakte dromen waar.

Heel ingetogen en ietwat verlegen ogend – zijn handelsmerk – opende de singer/songwriter met het prachtige Don’t Expect Me Too Soon. Niets meer dan een gitaar en een spot boven het podium waren nodig om het publiek te doen inzien, dat het een onvergetelijke avond zou worden. Na deze prachtige opening begon het ‘echte’ werk en maakte we kennis met de ontzettend goede band van Knol, onder leiding van niemand minder dan Anne Soldaat. De gitarist zorgt ervoor dat hetgeen we op het podium zien naar een hoger niveau wordt getild en Tim Knol is hem daar zichtbaar dankbaar voor.
De titelsong Days brengt het publiek in heerlijke dromerige sferen en doet denken aan de vervlogen tijden van The Beatles. Even terug in de tijd naar zijn debuutalbum gaan we via het lekkere swingende When I Got Here en het gemoedelijke 1966 richting één van de absolute hoogtepunten van de avond. Wanneer Tim Knol en Anne Soldaat een akoestische versie van When I Am King ten gehore brengen sluit het het publiek de zanger definitief in haar armen, om bij zijn hit Sam uit volle borst mee te zingen. 

De toegift begint met het hoogtepunt van de avond. Het bijna betoverende nummer Music in my Room, geschreven ter nagedachtenis van een jonge jongen die overleed aan de spierziekte Duchenne. Zelden in een Paradiso gestaan waar je een speld kon horen vallen, maar Tim Knol kreeg het voor elkaar. Na afloop volgde er een oorverdovend applaus, waarna Tim nog even doorspeelde om te eindigen met een komische noot in het liedje What the Hell. Speciaal voor iedereen die de volgende ochtend wakker zou worden met een kater en naar eigen zeggen zou Tim er de volgende dag ook een beetje last van kunnen hebben…
Een diepe buiging voor Tim Knol en petje af voor zijn nieuwe album Days.