Een schakelaar
Frans Bauer moet zijn vader helaas al veel te lang missen, maar hij is dankbaar voor zijn moeder die hij nog dicht bij zich heeft. Helaas leidt Wies al wel jaren aan dementie en zij lijkt steeds sneller achteruit te gaan. In gesprek met weekblad Story zegt Frans: ‘Ze herkent ons gelukkig nog wel, maar als je vraagt wat ze een kwartier eerder heeft gedaan, weet ze dat niet meer. Het is net een schakelaar. Soms kan ze opeens een soort van helder zijn, om het moment erna figuurlijk in het donker te zitten. Het is heel emotioneel.’
Rouwen
Het gezin van Frans zoekt Wies zoveel mogelijk op en als zij samenzijn, praten zij gewoon met haar mee. Zo zegt Frans: ‘Zo praat ze over haar ouders alsof die er nog zijn. Dan zeggen we niet dat haar vader en moeder overleden zijn, maar dat ze elders zijn en dat maakt haar dan weer rustig. Maar eigenlijk rouwen we met zijn allen om iemand die er nog is. Dat maakt het moeilijk.’
Jubileumconcerten
Volgend jaar staat Frans in Rotterdam Ahoy vanwege zijn twee jubileumconcerten, maar hij weet nog niet of zijn moeder hierbij aanwezig kan zijn. ‘Twee jaar geleden was ze er nog bij, maar ik weet niet of dat volgend jaar ook kan. Ze heeft gespecialiseerde zorg nodig, die dan ook mee moet. Het ligt er helemaal aan hoe ze er volgend jaar april aan toe is. Het zou mooi zijn wanneer ze het kan meemaken. Maar als het te veel voor haar is en niet goed voor haar gezondheid, doen we het niet.’
Dubbel gevoel
Voor Frans voelt alles tegenwoordig heel dubbel, want hoewel de gezondheid van zijn moeder achteruit gaat, is hij nu ook al vijf maanden dolgelukkig met de komst van zijn kleinzoon, Jan. ‘Het is best dubbel, omdat ik ook zorgen heb om mijn moeder. Mijn angst is heel groot dat ze ons straks niet meer herkent. En tegelijk is er die enorme blijdschap om kleine Jan.’
Frans is zo dankbaar voor alles wat zijn kleinzoon hem geeft. ‘Hij geeft zo’n extra dimensie aan mijn leven. Ik had niet verwacht dat dat zo’n gevoel zou geven. De kwalificaties mooi en gelukkig dekken de lading niet. Dat gevoel is moeilijk uit te leggen. Ik kan de hele dag aan niets anders denken dan aan mijn kleinzoon. Ik moet hem ook elke dag zien. Onze zoon Jan en zijn vriendin Danique laten mij en Mariska echt opa en oma zijn. Echt fantastisch!’ Geweldig…
