Jan Bauer en Danique
Jan Bauer kennen we als één van de vier zoons van Frans en Mariska Bauer. Jan is al een hele tijd dolgelukkig met zijn vriendin, Danique. Vorig jaar maakten de twee bekend een eerste kindje te verwachten en kort daarna lieten zij weten dat het een jongen wordt. In april werd het zoontje van Jan, en dus de kleinzoon van Frans en Mariska, geboren. Hij heet Jan. In gesprek met weekblad Story vertelt Jan alles over de kleine en de toekomst met Danique.
Huwelijk
Jan en Danique zijn pas twee jaar een stel, maar het was al snel duidelijk dat zij een gezin wilden stichten en klaar waren voor de volgende stap. Het gezin is inmiddels al uitgebreid, maar ook een ring om de vingers lijkt eraan te komen. ‘We willen allebei trouwen. We zijn nu twee jaar een stel. We wisten al snel dat we een kindje wilden. Die droom is al gerealiseerd. Danique heeft gezegd dat ze het huwelijksaanzoek aan mij overlaat, en dat wil ik zelf ook. Wanneer en hoe, dat blijft natuurlijk een verrassing. Maar ik ga het anders aanpakken dan mijn ouders. Ik ga niet, zoals zij dat deden, zeventien jaar wachten. Zij trouwden in 2008, toen ze al drie kinderen hadden. Daarin zijn ze niet mijn voorbeeld.’
Een groot gezin
Omdat Jan is opgegroeid in een groot gezin, hoopt hij dat zelf ook te krijgen. Hij zegt erover: ‘Ik ben opgegroeid in een gezin van vier kinderen en dat heb ik als heel leuk ervaren. Maar Danique en ik gaan eerst volop genieten van onze eerste. Het is fantastisch om vader te zijn. Er komt zoveel op je af, maar we beseffen ook dat we heel veel geluk hebben. Jan is een ontzettend lieve baby. Hij huilt alleen wanneer hij honger heeft. Daarin is hij trouwens een echte Bauer. Hij houdt van eten, net als zijn opa Frans. Het zit in zijn DNA. Als wij bitterballen eten, kijkt hij die bijna uit onze mond.’
De band met opa Frans
Wat op de socials al regelmatig te zien is, bevestigt Jan nu zelf: Frans is een ongelooflijk trotse opa en hij ziet zijn kleinzoon het liefst iedere dag. Jan vindt Frans dan ook een fantastische opa. ‘Zodra we bij hen thuis zijn, neemt hij Jan van ons over en maakt hij de ene na de andere selfie van hen samen. Hij knuffelt Jantje constant en wil hem het liefst elke dag zien. Ik heb ook altijd een hechte band met mijn opa en oma gehad. Dat gun ik ons kindje ook. Het scheelt dat we dicht bij elkaar wonen, dus we gaan bijna dagelijks bij hen langs.’
‘Ik durfde niets meer’
Inmiddels heeft hij een vriendin én een kind, maar twee jaar geleden zag het leven van Jan er nog een stuk anders uit. Hij vindt het soms dan ook onwerkelijk wat hem is overkomen. ‘Terugkijkend op die periode was ik echt een held op sokken. Ik werkte in Breda in een Italiaans restaurant en Danique kwam met haar nichtje binnen. Ik was direct verkocht en kon niets meer. Ze zat precies aan het tafeltje dat ik moest bedienen. Omdat ik mezelf niet meer vertrouwde, vroeg ik een collega het over te nemen. Zijdelings kende ik haar wel, omdat we dezelfde vriendengroep hebben, maar die avond was het voor mij echt raak. Alleen, ik durfde niets meer.’ Wat een geweldig verhaal zeg!