Ilena Ingwersen beweegt tussen esthetiek en strategie, intuïtie en feiten. Haar loopbaan als model, fotograaf en vastgoedadviseur blijkt geen verzameling losse hoofdstukken, maar één doorlopend verhaal over kijken, voelen en creëren.
Niet het huis, maar de ontmoeting
Voordat Ilena Ingwersen een woning kan verkopen, wil ze weten wie er tegenover haar zit. Ze drinkt koffie, vraagt waar iemand in het leven staat en luistert naar woorden die vaak nog geen volledige woonwens vormen. Budget, locatie en vierkante meters komen vanzelf aan bod. Eerst zoekt ze naar de behoefte eronder, zoals veiligheid, vrijheid, rust, ruimte om te creëren of een plek waar een volgende levensfase kan beginnen.
Dat is een ongebruikelijk vertrekpunt in een vak dat graag over cijfers, rendement en bouwkundige feiten praat. Ingwersen ontkent het belang daarvan niet. Integendeel. De techniek moet kloppen en een strategie moet stevig zijn. Alleen verklaart een correct dossier nooit volledig waarom iemand op een huis valt. “Het gaat niet alleen om een huis, een prijs of de deal. Uiteindelijk kiest iemand omdat er vertrouwen is en omdat iets goed voelt.”
Van vóór de camera naar erachter
Die overtuiging ontstond lang voordat ze in vastgoed terechtkwam. Als model keek Ingwersen niet alleen naar de lens, maar ook naar het licht eromheen. Hoe viel het op een gezicht? Waarom koos een fotograaf een bepaalde hoek? Op een gegeven moment wilde ze niet langer alleen onderdeel zijn van het beeld. Ze wilde het zelf maken.
Als fotograaf ontdekte ze dat een sterke foto zelden begint wanneer de sluiter wordt ingedrukt. Eerst moest er contact ontstaan. Soms lukte dat tijdens een kort gesprek in de make-upstoel en soms duurde het uren. Pas wanneer ze werkelijk iets voelde bij degene voor haar lens, kon ze dat vertalen naar beeld. Hetzelfde principe gebruikt ze nu bij een woning. Ze wil de bewoners begrijpen, de ziel van de plek aanvoelen en weten welk verhaal geloofwaardig kan worden verteld.
Haar oog voor esthetiek maakt haar kritisch op fotografie en styling. Bij woningfotografie is ze vrijwel altijd aanwezig. Ze let op licht, compositie en sfeer, en kiest bewust de makers met wie ze werkt. Een woning krijgt online maar een paar seconden om iemand te laten stoppen met scrollen. Die eerste indruk moet kloppen.
Toch is Ingwersen geen voorstander van eindeloos oppoetsen. Juist het onvolmaakte kan een huis karakter geven. Ze herinnert zich modellen die technisch vrijwel perfect waren, maar voor haar camera niets opriepen. “Je hebt imperfectie nodig om iets te voelen. Een woning mag mooi worden gepresenteerd, maar ze moet wel echt blijven. Perfectie vind ik vaak saai. Een huis moet niet alleen mooi zijn, maar ook iets vertellen en ruimte laten voor echt leven.”
De match die niet op papier stond
In aankoopbegeleiding komt haar manier van werken het duidelijkst samen. Na het eerste gesprek maakt ze een selectie en gebruikt ze de reacties om het zoekprofiel aan te scherpen. Ze vraagt klanten soms beelden te sturen en plant bij voorkeur niet meer dan drie bezichtigingen op een dag. “Het is net als met parfums. Daarna weet je niet meer wat je ruikt.”
Tijdens zo’n dag kijkt ze niet alleen naar de woning, maar vooral naar de koper. Waar vertraagt iemand? Welke kamer wordt opnieuw bekeken? Wanneer verandert de toon van kritisch naar nieuwsgierig? Een huis kan aan iedere voorwaarde voldoen en toch verkeerd voelen. Andersom kan een woning buiten de gekozen wijk, stijl of zelfs het gekozen land ineens precies raak zijn. Ze noemt haar werk daarom bijna matchmaking. Niet omdat intuïtie feiten vervangt, maar omdat mensen hun eigen verlangen lang niet altijd vooraf scherp kunnen formuleren. “Alles kan op papier kloppen, de locatie, sfeer of indeling, en toch voel je bij binnenkomst: dit wordt hem niet. En soms klopt de checklist juist niet, maar zegt iemand meteen: dit is het.”
Warm én zakelijk
Ingwersen weet hoe het is om in een omgeving binnen te stappen waar anderen eerst naar haar uiterlijk kijken. Tijdens klimexpedities werd ze als jonge vrouw geregeld beschouwd als iemand op wie de groep zou moeten passen. Later herkende ze iets van die blik in de vastgoedwereld. Haar lengte, kleurrijke kleding en speelse manier van doen passen niet vanzelfsprekend in het klassieke beeld van de makelaar.
Vroeger beantwoordde ze die twijfel door te pleasen en extra hard te bewijzen dat ze deskundig was. Nu kiest ze voor een andere vorm van kracht. “Ik hoef niet harder te worden om duidelijk te zijn. Ik kan empathisch én zakelijk zijn, warm én helder.” Dat maakt haar niet minder scherp in onderhandelingen. Juist doordat ze luistert, hoort ze waar de werkelijke ruimte zit: in snelheid, voorwaarden, behoefte aan controle of de wens om gezien te worden.
In het hogere segment verkoopt ze zelden alleen een noodzakelijke woonplek. Klanten hebben vaak al een huis en kunnen kiezen uit veel mogelijkheden. “Wat ze kopen is een vorm van vrijheid. Ze willen bijvoorbeeld spontaan naar Ibiza kunnen vliegen, wakker worden met uitzicht, kunst kunnen verzamelen, familie ontvangen of een rustige basis vinden tussen internationale reizen.”
Die emotie moet wel worden ondersteund door feiten. Hoe ver ligt het vliegveld? Kan personeel er verblijven? Zijn beheer, restaurants en voorzieningen goed geregeld? Ingwersen ziet daarin een kans om internationale flair en Nederlandse nuchterheid te combineren. Een uitzonderlijke woning verdient een uitzonderlijk verhaal, vindt ze, maar dat verhaal moet altijd rusten op kwaliteit, transparantie en vertrouwen.
Opnieuw willen creëren
Sinds het voorjaar van 2026 werkt Ingwersen als Real Estate Advisor samen met The Agency, vanuit haar basis in het Gooi en met een bereik dat verder gaat dan de regio. De internationale boutique-aanpak past bij haar nadruk op positionering, presentatie en persoonlijke begeleiding. Toch voelt ze soms een creatieve onrust. Daarom ziet ze haar toekomst niet uitsluitend in meer transacties. Ze wil eerder en breder bij plekken betrokken raken. Bij renovatie, interieur, positionering en misschien ooit projectontwikkeling. “Ik wil niet alleen verkopen wat er al is, maar steeds meer meedenken over wat een plek kan worden.” Daarmee zou haar loopbaan opnieuw van vorm veranderen, zonder dat de kern verschuift. Voor haar blijft het gaat om schoonheid zien, betekenis vinden en een gevoel creëren dat een ander herkent.
