Zou je jezelf kort willen voorstellen?
‘Mijn naam is Ada Laarakker (65 jaar), bijna 43 jaar getrouwd met Hugo en moeder van drie kinderen en oma van 8 kleinkinderen. Geboren in Bussum en woon in Hilversum.
Ik sport 2x per week, pas regelmatig op, was tot voor kort mantelzorger van mijn moeder van 92 jaar. Ik ben op mijn 15e begonnen met vrijwilligerswerk en doe dat nog steeds.
Ik ben initiatiefneemster en voorzitster van stichting Samen Varen.’
Kun je ons meenemen naar het ontstaan van Samen Varen?
‘Juni 2015 was ik mee op het Rode Kruis zorgschip als vrijwilligster. Daar leerde ik een van de gasten kennen die na haar 2e borstamputatie in de steek was gelaten door haar man. Hij vond haar niet meer voldoen en liet haar met zware schulden achter en vertrok naar het buitenland. Ze zat in de schuldsanering en moest naar de voedselbank.
De vakantie aan boord zorgde ervoor dat ze het leven weer beter aan kon. Dit was voor mij de aanleiding om een vaarverwenweek, voor vrouwen met borstkanker die het financieel ook nog eens zwaar hadden, te organiseren. In november 2015 was de 1e vaarverwenweek.
Organiseren zit in mijn bloed en door een groot netwerk en lieve vriendinnen en een zusje en nichtje konden we dit in een paar maanden tijd realiseren.’
Wat maakt het werk bij Samen Varen voor jou zo bijzonder en waardevol?
‘Het samen met een groep lieve vrouwen/vrijwilligsters (leeftijd tussen de 22 en 70 jaar) iets voor anderen vrouwen te kunnen en mogen doen is een hele bijzonder fijne manier om de huidige harde wereld een klein beetje mooier te naken. Het verschil mee te mogen beleven van het eerste telefoontje om te kijken of ze mee mogen varen, het zenuwachtig aan boord komen en dan te zien hoe ze met zoveel meer energie, enthousiasme en zekerheid van boord gaan. in 6 dagen van onzeker en alleen naar vol zekerheid en met prachtige vriendschappen het blijft bijzonder. Ons motto is dan ook: aandacht maakt het verschil!’
Kun je een moment delen dat je het meest heeft geraakt of waarop je dacht: hier doe ik het voor?
‘Er zijn heel veel voorbeelden maar als ik er een moet noemen is die van het 1e jaar. Een jonge eenzame alleenstaande vrouw van 32 jaar (zoontje van 2 jaar) lag in het hospice toen ik haar een half jaar na de vaarweek bezocht. En ik vroeg haar of ik nog iets kon doen bv een lekkere massage regelen of iets anders. Ze pakte mijn hand en zei: ik ben zo dankbaar dat ik mee ben geweest. Dit was door de vaarweek het mooiste halfjaar van mijn leven. Ik heb fantastische vriendinnen(lotgenoten) gekregen aan boord en zoveel liefde mogen ontvangen tijdens en na de vaarweek…. Dankjewel Ada.
Toen dacht ik….dit mag niet meer stoppen.
Er zijn nog meer prachtige voorbeelden te vertellen het blijft bijzonder dat we door dit te doen de wereld een beetje mooier mogen maken voor elk jaar weer een nieuwe groep vrouwen. We zien veel jongere alleenstaande vrouwen met kinderen die het heel zwaar hebben met hun ziek zijn, hun financiële problemen en eenzaamheid.’
Wat heeft je werk bij Samen Varen jou als persoon geleerd of veranderd?
‘Ik ben door Samen Varen meer naar mijn hart gaan luisteren. Voor die tijd ging ik mee in de wereld van werken en erbij horen. En waar diploma’s, geld en opleiding belangrijk waren. Ik was altijd al een mensen mens en nu doe ik nog meer handelen vanuit gevoel en liefde voor de medemens.’
Moeilijke momenten horen erbij. Hoe ga je om met uitdagingen of moeilijke momenten binnen de stichting? Wat helpt jou om positief te blijven?
‘Moeilijke momenten zijn er: ik heb een fantastisch bestuur waar ik voor alles bij terecht kan en die mij helpen om uitdagingen aan te gaan. Ik voel me heel erg gesteund en doe dit zeker niet alleen.
We hebben tijdens corona de keuze moeten maken om niet te gaan varen met deze kwetsbare groep en het teleurstellen van de aangemelde vrouwen was een lastige beslissing omdat we weten hoe erg ze dit nodig hebben. Maar ook daar hebben we gelukkig een mooie oplossing voor gevonden.
Positief zijn zit in mijn bloed. Ik ben over het algemeen zeer positief ingesteld en zie altijd mogelijkheden. Mede daardoor gaan we voor de 10e keer varen.’
Hoe houd je balans tussen je inzet voor de stichting en je privéleven?
‘Samen Varen hoort bij mijn leven en dit gaat prima samen met mijn prive leven. Het mijn passie en net als een leuke hobby kost dat tijd maar dat gaat prima samen.’
Hoe vieren jullie mooie momenten of successen samen binnen de stichting?
‘Mooie momenten zoals reacties van gasten delen we binnen de whatsapp groep maar zeker ook op de facebook pagina en andere sociale media.
We zorgen dat we elkaar regelmatig even spreken en we bestaan uit een superfijne groep vrijwilligsters die elkaar door de vriendschappen die er zijn onderling vaak spreken.’
Als je terugkijkt op de afgelopen jaren, waar ben je het meest trots op?
‘Ik ben er trots op dat een idee in mijn hoofd mocht uitgroeien tot zo iets moois als de jaarlijkse vaarverwenweek. De samenwerking met stichting Roparun is ook iets waar ik heel trots op ben. Roparun zorgt ervoor dat we het financieel elk jaar weer kunnen opbrengen om de speciale vaarweek te kunnen doen.
Ik ben supertrots op dat een ontmoeting een vaarverwenweek werd en inmiddels dus al 10 keer mag plaatsvinden.
Trots op de samensmelting van de groep vrijwilligsters die elk jaar een week vakantie opnemen om er voor andere vrouwen een fantastische week van te maken.’
