Kelly Pfaff
Kelly Pfaff is de tweede dochter van voormalig topkeeper Jean-Marie en zijn vrouw Carmen Pfaff en zij is al heel veel jaren dolgelukkig met haar grote liefde, Sam Gooris. Het stel stapten 26 jaar geleden in het huwelijksbootje en samen kregen zij twee prachtige kinderen: Shania en Kenji. De kinderen zijn inmiddels volwassen en maken hun eigen keuzes. In weekblad Primo, het zusterblad van Story, vertelt Kelly er alles over.
Goede begeleiding
Shania en Kenji kwamen al op hele jonge leeftijd in de schijnwerpers te staan en dat doen zij nog steeds. De broer en zus krijgen regelmatig de kans om op tv te komen, of om een showbizz-avontuur aan te gaan, maar is dat wel altijd zo slim? Primo vroeg Kelly of zij haar dochter al een professionele kans heeft afgeraden door de jaren heen. ‘Tuurlijk. Soms omdat ik denk dat ze nog wat jong is, of omdat het met meer ervaring nóg beter zou kunnen. Toen Dancing with the Stars in Vlaanderen haar vroeg zei ik bijvoorbeeld: Lijkt mij nog niet het juiste moment om dat te doen. Maar ik houd haar dus niet tegen. Als Shania beslist om er toch voor te gaan, wat ze deed, moedig ik haar sowieso aan, begeleid ik haar en zorg ik ervoor dat ze goed voorbereid is. Soms voelt Shania zelf ook aan dat iets nog niet bij haar past. Dan denkt ze: dat lijkt me wel tof, maar misschien nemen ze me niet serieus. Ik probeer vooral te luisteren naar wat zij ziet en voelt’, antwoord zij.
Bescherming
Als Kelly de vraag krijgt tegen welke kant van de showbizz zij haar dochter wil beschermen, zegt zij: ‘Vooral tegen wat er op het internet over je wordt geschreven. Mijn kinderen hebben van dichtbij gezien hoe snel er daar dingen over je worden gezegd en hoe je daar geen enkele controle over hebt. Terwijl elk woord een grote impact kan hebben. Daar wil ik Shania en Kenji als kinderen van een bekende familie tegen beschermen. Maar dat is moeilijk, want op het net blijft alles voor eeuwig bestaan. Gelukkig beseffen mensen dat volgens mij steeds meer, omdat we er tegenwoordig zowat allemaal mee te maken krijgen.’
Afwijzing is niet het einde
Kelly legt uit dat zij haar kinderen altijd heeft opgevoed met het feit dat een afwijzing niet het einde is. ‘Ik heb mijn kinderen geleerd om bij een nee te kijken waarom ze die kregen. Wat kunnen ze verbeteren? Wat kunnen ze de volgende keer anders doen om wél die kans te krijgen? Het leven hangt niet van één kans af. Ik heb mijn kinderen niet opgevoed als slachtoffers. En ze hebben al vaker een nee gekregen om redenen die niets te maken hadden met hun talent of wie ze zijn.’ Zij doelt hiermee op het feit dat zij op basis van hun naam worden afgewezen. ‘Ik heb mijn kinderen altijd meegegeven dat ze niet in een slachtofferrol moeten kruipen of iemand anders moeten laten bepalen hoe hun leven eruitziet.’
De band met Kenji
De band met zoon Kenji is anders dan met Shania, maar net zo bijzonder en dierbaar. Daarover zegt Kelly: ‘Ik lig altijd in een deuk met Kenji, maar ook met hem heb ik diepgaande gesprekken. Alleen is ons contact rustiger. Shania is veel extraverter, echt een kletskous. Terwijl mijn zoon en ik gewoon samen kunnen zijn zonder iets te zeggen. In de auto kunnen we bijvoorbeeld echt genieten van de stilte. Kenji zei ooit dat hij dat fijn vindt, dat hij weet dat hij niet verplicht is om te praten. Wij zijn allebei eerder introvert en goede luisteraars.’
