100pmagazine_natas

Natas: ‘niemand vroeg wat ik deed, maar wat ik studeerde’

Natasja (54) woont met haar man Julian (59), dochters Mila (19) en Shanna (16) en hond Ruby onder de rook van Amsterdam. Wekelijks schrijft zij over wat er speelt op werk, thuis, onder collega’s vrienden, familie en vage kennissen. Deze week is er weer gedoe met Mila.

Ze heeft de laatste pil nog niet geslikt om te voorkomen dat ze infecties krijgt als gevolg van een injectienaald die met oud en nieuw in haar been werd gestoken, of het volgende probleem dient zich aan. Ze wil stoppen met de kappersopleiding. Ze denkt niet dat ze dit haar hele leven wil doen. En heeft moeite met het feit dat mensen erop neerkijken. Daar heb ik ook heel veel moeite mee, en ik heb haar gewaarschuwd dat dit zou gebeuren. Ik ging op die leeftijd met de bus op wintersport. Niemand vroeg wat ik deed, maar wat ik studeerde. Ik zei dan altijd overdreven trots dat ik bij de Hema werkte en net van de drop naar de vleeswaren afdeling was gepromoveerd. Het was te leuk om naar de gelaten reacties te kijken. Het domme is dat vooral mensen die studeren intelligentie koppelen aan opleiding. 

Je wilt zo graag dat ze het op de rit krijgt

Op donderdag vertrekt Julian om een paar dagen met vrienden te gaan skiën. Ik ga uit eten met Paula en spreek mijn zorgen uit. Het zijn constante zorgen. Je wilt zo graag dat ze het op de rit krijgt. Dat ze een plan en een passie heeft. De volgende dag is ze voor de zoveelste keer te laat op school. Vrijdag moet ze werken, daarna is er nog een feestje. Lang verhaal, kort. Ik lig de hele nacht wakker tot ze na drie keer bellen, om 6 uur thuiskomt. Ik zeg haar dat het me niet kan schelen hoe ze zich morgen voelt maar dat ze én naar school gaat, én gaat werken. Om 10 voor negen word ik wakker, ze ligt uiteraard nog te slapen.

Je hebt twee opties 

De volgende dag vertel ik haar dat ze twee opties heeft: studeren of werken. Fulltime werken. En dat je zolang je thuis woont je – ongeacht je leeftijd – aan bepaalde regels te houden hebt. Dat ze als ze dat niet accepteert op zichzelf moet gaan wonen. En dus fulltime moet gaan werken om dat te kunnen betalen. Net als ik dat op mijn 19de gedaan heb. Het grote probleem van de ‘kindjes’ uit deze generatie is dat ze gewend zijn dat alles voor ze geregeld en betaald wordt. En daar hebben wij een kapitale fout in de opvoeding gemaakt.

Ik dacht dat het voorbij was

Die oeverloze discussies waar geen zinnigheid in te brengen is en die je alleen kunt hebben met een puber. Dat geheimzinnige en verongelijkte. Ze leek zich te ontwikkelen tot iets en iemand die die fase voorbij was. Een buitengewoon prettig persoon. Het is om grijze haren van te krijgen. In mijn anderhalve centimeter uitgroei, zie ik inderdaad dat het er dit weekend weer een paar meer zijn geworden. Niet zo erg, wel jammer dat mijn kapper ermee gekapt is…

Natas van vorige keer gemist? Je leest het hier!